Psalm 107–109

¹Canticum Psalmi, ipsi David.

²Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum;

cantabo, et psallam in gloria mea.

³Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara;

exsurgam diluculo.

⁴Confitebor tibi in populis, Domine,

et psallam tibi in nationibus:

⁵quia magna est super cælos misericordia tua,

et usque ad nubes veritas tua.

⁶Exaltare super cælos, Deus,

et super omnem terram gloria tua:

⁷ut liberentur dilecti tui.

Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

⁸Deus locutus est in sancto suo:

Exsultabo, et dividam Sichimam;

et convallem tabernaculorum dimetiar.

⁹Meus est Galaad, et meus est Manasses,

et Ephraim susceptio capitis mei.

Juda rex meus; ¹⁰Moab lebes spei meæ:

in Idumæam extendam calceamentum meum;

mihi alienigenæ amici facti sunt.

¹¹Quis deducet me in civitatem munitam?

quis deducet me usque in Idumæam?

¹²nonne tu, Deus, qui repulisti nos?

et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?

¹³Da nobis auxilium de tribulatione,

quia vana salus hominis.

¹⁴In Deo faciemus virtutem;

et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.

¹In finem. Psalmus David.

²Deus, laudem meam ne tacueris,

quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est.

³Locuti sunt adversum me lingua dolosa,

et sermonibus odii circumdederunt me:

et expugnaverunt me gratis.

⁴Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi;

ego autem orabam.

⁵Et posuerunt adversum me mala pro bonis,

et odium pro dilectione mea.

⁶Constitue super eum peccatorem,

et diabolus stet a dextris ejus.

⁷Cum judicatur, exeat condemnatus;

et oratio ejus fiat in peccatum.

⁸Fiant dies ejus pauci,

et episcopatum ejus accipiat alter.

⁹Fiant filii ejus orphani,

et uxor ejus vidua.

¹⁰Nutantes transferantur filii ejus et mendicent,

et ejiciantur de habitationibus suis.

¹¹Scrutetur fœnerator omnem substantiam ejus,

et diripiant alieni labores ejus.

¹²Non sit illi adjutor,

nec sit qui misereatur pupillis ejus.

¹³Fiant nati ejus in interitum;

in generatione una deleatur nomen ejus.

¹⁴In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini,

et peccatum matris ejus non deleatur.

¹⁵Fiant contra Dominum semper,

et dispereat de terra memoria eorum:

¹⁶pro eo quod non est recordatus facere misericordiam,

¹⁷et persecutus est hominem inopem et mendicum,

et compunctum corde, mortificare.

¹⁸Et dilexit maledictionem, et veniet ei;

et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo.

Et induit maledictionem sicut vestimentum;

et intravit sicut aqua in interiora ejus,

et sicut oleum in ossibus ejus.

¹⁹Fiat ei sicut vestimentum quo operitur,

et sicut zona qua semper præcingitur.

²⁰Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum,

et qui loquuntur mala adversus animam meam.

²¹Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum,

quia suavis est misericordia tua.

²²Libera me, quia egenus et pauper ego sum,

et cor meum conturbatum est intra me.

²³Sicut umbra cum declinat ablatus sum,

et excussus sum sicut locustæ.

²⁴Genua mea infirmata sunt a jejunio,

et caro mea immutata est propter oleum.

²⁵Et ego factus sum opprobrium illis;

viderunt me, et moverunt capita sua.

²⁶Adjuva me, Domine Deus meus;

salvum me fac secundum misericordiam tuam.

²⁷Et sciant quia manus tua hæc,

et tu, Domine, fecisti eam.

²⁸Maledicent illi, et tu benedices:

qui insurgunt in me confundantur;

servus autem tuus lætabitur.

²⁹Induantur qui detrahunt mihi pudore,

et operiantur sicut diploide confusione sua.

³⁰Confitebor Domino nimis in ore meo,

et in medio multorum laudabo eum:

³¹quia astitit a dextris pauperis,

ut salvam faceret a persequentibus animam meam.

¹Psalmus David.

Dixit Dominus Domino meo:

Sede a dextris meis,

donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.

²Virgam virtutis tuæ emittet Dominus ex Sion:

dominare in medio inimicorum tuorum.

³Tecum principium in die virtutis tuæ

in splendoribus sanctorum:

ex utero, ante luciferum, genui te.

⁴Juravit Dominus, et non pœnitebit eum:

Tu es sacerdos in æternum

secundum ordinem Melchisedech.

⁵Dominus a dextris tuis;

confregit in die iræ suæ reges.

⁶Judicabit in nationibus, implebit ruinas;

conquassabit capita in terra multorum.

⁷De torrente in via bibet;

propterea exaltabit caput.