Obadiah

¹Visio Abdiæ.

Hæc dicit Dominus Deus ad Edom:

Auditum audivimus a Domino,

et legatum ad gentes misit:

surgite, et consurgamus adversus eum in prælium.

²Ecce parvulum dedi te in gentibus:

contemptibilis tu es valde.

³Superbia cordis tui extulit te,

habitantem in scissuris petrarum,

exaltantem solium tuum;

qui dicis in corde tuo:

Quis detrahet me in terram?

⁴Si exaltatus fueris ut aquila,

et si inter sidera posueris nidum tuum,

inde detraham te, dicit Dominus.

⁵Si fures introissent ad te,

si latrones per noctem,

quomodo conticuisses?

nonne furati essent sufficientia sibi?

Si vindemiatores introissent ad te,

numquid saltem racemum reliquissent tibi?

⁶Quomodo scrutati sunt Esau;

investigaverunt abscondita ejus?

⁷Usque ad terminum emiserunt te:

omnes viri fœderis tui illuserunt tibi:

invaluerunt adversum te viri pacis tuæ,

qui comedunt tecum, ponent insidias subter te;

non est prudentia in eo.

⁸Numquid non in die illa, dicit Dominus,

perdam sapientes de Idumæa,

et prudentiam de monte Esau?

⁹Et timebunt fortes tui a meridie,

ut intereat vir de monte Esau.

¹⁰Propter interfectionem,

et propter iniquitatem in fratrem tuum Jacob,

operiet te confusio, et peribis in æternum.

¹¹In die cum stares adversus eum,

quando capiebant alieni exercitum ejus,

et extranei ingrediebantur portas ejus,

et super Jerusalem mittebant sortem,

tu quoque eras quasi unus ex eis.

¹²Et non despicies in die fratris tui,

in die peregrinationis ejus:

et non lætaberis super filios Juda

in die perditionis eorum:

et non magnificabis os tuum

in die angustiæ.

¹³Neque ingredieris portam populi mei

in die ruinæ eorum;

neque despicies et tu in malis ejus

in die vastitatis illius.

Et non emitteris adversus exercitum ejus

in die vastitatis illius,

¹⁴neque stabis in exitibus

ut interficias eos qui fugerint,

et non concludes reliquos ejus

in die tribulationis.

¹⁵Quoniam juxta est dies Domini super omnes gentes:

sicut fecisti, fiet tibi;

retributionem tuam convertet in caput tuum.

¹⁶Quomodo enim bibistis super montem sanctum meum,

bibent omnes gentes jugiter:

et bibent, et absorbebunt,

et erunt quasi non sint.

¹⁷Et in monte Sion erit salvatio, et erit sanctus;

et possidebit domus Jacob eos qui se possederant.

¹⁸Et erit domus Jacob ignis,

et domus Joseph flamma,

et domus Esau stipula:

et succendentur in eis, et devorabunt eos,

et non erunt reliquiæ domus Esau,

quia Dominus locutus est.

¹⁹Et hæreditabunt hi, qui ad austrum sunt, montem Esau,

et qui in campestribus, Philisthiim:

et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariæ,

et Benjamin possidebit Galaad.

²⁰Et transmigratio exercitus hujus filiorum Israël,

omnia loca Chananæorum usque ad Sareptam:

et transmigratio Jerusalem, quæ in Bosphoro est,

possidebit civitates austri.

²¹Et ascendent salvatores in montem Sion judicare montem Esau,

et erit Domino regnum.