Amos 9
Clementine VulgateOther versions
Latin
Arabic
Czech
English
- DARBY 1890 Darby Bible
- ASV American Standard Version
- AV 1873 The Cambridge Paragraph Bible of the Authorized English Version
- CSB Christian Standard Bible
- D-R Douay-Rheims Bible
- ESV English Standard Version
- GW GOD’S WORD Translation
- GNB Good News Translation
- HCSB The Holman Christian Standard Bible
- KJV 1900 King James Version
- LSB Legacy Standard Bible
- LEB The Lexham English Bible
- MSG The Message: The Bible in Contemporary Language
- NET The NET Bible
- NASB95 New American Standard Bible (1995)
- NCV New Century Version
- NIrV New International Reader’s Version (1998)
- NIV New International Version (2011)
- NKJV The New King James Version
- NLT New Living Translation
- NRSVue New Revised Standard Version: Updated Edition
- RSV The Revised Standard Version
- RSVCE The Revised Standard Version, Catholic Edition
- TNIV Today’s New International Version
- YLT Young’s Literal Translation
French
German
Hebrew
Hungarian
Italian
Korean
Portuguese
Russian
Simplified Chinese
Spanish
Traditional Chinese
91Vidi Dominum stantem super altare, et dixit:
Percute cardinem,
et commoveantur superliminaria:
avaritia enim in capite omnium,
et novissimum eorum in gladio interficiam;
non erit fuga eis.
Fugient, et non salvabitur ex eis qui fugerit.
2Si descenderint usque ad infernum,
inde manus mea educet eos;
et si ascenderint usque in cælum,
inde detraham eos.
3Et si absconditi fuerint in vertice Carmeli,
inde scrutans auferam eos;
et si celaverint se ab oculis meis in profundo maris,
ibi mandabo serpenti, et mordebit eos.
4Et si abierint in captivitatem coram inimicis suis,
ibi mandabo gladio, et occidet eos:
et ponam oculos meos super eos in malum,
et non in bonum.
5Et Dominus Deus exercituum, qui tangit terram, et tabescet,
et lugebunt omnes habitantes in ea:
et ascendet sicut rivus omnis,
et defluet sicut fluvius Ægypti.
6Qui ædificat in cælo ascensionem suam,
et fasciculum suum super terram fundavit;
qui vocat aquas maris,
et effundit eas super faciem terræ:
Dominus nomen ejus.
7Numquid non ut filii Æthiopum
vos estis mihi, filii Israël? ait Dominus.
Numquid non Israël ascendere feci de terra Ægypti,
et Palæstinos de Cappadocia,
et Syros de Cyrene?
8Ecce oculi Domini Dei super regnum peccans:
et conteram illud a facie terræ;
verumtamen conterens non conteram domum Jacob,
dicit Dominus.
9Ecce enim mandabo ego,
et concutiam in omnibus gentibus domum Israël,
sicut concutitur triticum in cribro,
et non cadet lapillus super terram.
10In gladio morientur omnes peccatores populi mei,
qui dicunt: Non appropinquabit,
et non veniet super nos malum.
11In die illa suscitabo tabernaculum David, quod cecidit:
et reædificabo aperturas murorum ejus,
et ea quæ corruerant instaurabo:
et reædificabo illud sicut in diebus antiquis,
12ut possideant reliquias Idumææ, et omnes nationes:
eo quod invocatum sit nomen meum super eos,
dicit Dominus faciens hæc.
13Ecce dies veniunt, dicit Dominus,
et comprehendet arator messorem,
et calcator uvæ mittentem semen:
et stillabunt montes dulcedinem,
et omnes colles culti erunt.
14Et convertam captivitatem populi mei Israël;
et ædificabunt civitates desertas, et inhabitabunt;
et plantabunt vineas, et bibent vinum earum,
et facient hortos, et comedent fructus eorum.
15Et plantabo eos super humum suam,
et non evellam eos ultra de terra sua, quam dedi eis,
dicit Dominus Deus tuus.
Public Domain