Matthew 25:14–30

¹⁴Sicut enim homo peregre proficiscens, vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua. ¹⁵Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem: et profectus est statim. ¹⁶Abiit autem qui quinque talenta acceperat, et operatus est in eis, et lucratus est alia quinque. ¹⁷Similiter et qui duo acceperat, lucratus est alia duo. ¹⁸Qui autem unum acceperat, abiens fodit in terram, et abscondit pecuniam domini sui. ¹⁹Post multum vero temporis venit dominus servorum illorum, et posuit rationem cum eis. ²⁰Et accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia quinque talenta, dicens: Domine, quinque talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum. ²¹Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²²Accessit autem et qui duo talenta acceperat, et ait: Domine, duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo lucratus sum. ²³Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²⁴Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait: Domine, scio quia homo durus es; metis ubi non seminasti, et congregas ubi non sparsisti: ²⁵et timens abii, et abscondi talentum tuum in terra: ecce habes quod tuum est. ²⁶Respondens autem dominus ejus, dixit ei: Serve male, et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego ubi non sparsi: ²⁷oportuit ergo te committere pecuniam meam numulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura. ²⁸Tollite itaque ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta: ²⁹omni enim habenti dabitur, et abundabit: ei autem qui non habet, et quod videtur habere, auferetur ab eo. ³⁰Et inutilem servum ejicite in tenebras exteriores: illic erit fletus, et stridor dentium.