²Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo. ³Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire. ⁴Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias. ⁵Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam: ⁶reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt. ⁷Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit. ⁸Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni: ⁹ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias. ¹⁰Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium. ¹¹Intravit autem rex ut viderent discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. ¹²Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit. ¹³Tunc dixit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium. ¹⁴Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

Read in Logos

Public Domain