Matthew 7–9

7¹Nolite judicare, ut non judicemini. ²In quo enim judicio judicaveritis, judicabimini: et in qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis. ³Quid autem vides festucam in oculo fratris tui, et trabem in oculo tuo non vides? ⁴aut quomodo dicis fratri tuo: Sine ejiciam festucam de oculo tuo, et ecce trabs est in oculo tuo? ⁵Hypocrita, ejice primum trabem de oculo tuo, et tunc videbis ejicere festucam de oculo fratris tui. ⁶Nolite dare sanctum canibus: neque mittatis margaritas vestras ante porcos, ne forte conculcent eas pedibus suis, et conversi dirumpant vos.

⁷Petite, et dabitur vobis: quærite, et invenietis: pulsate, et aperietur vobis. ⁸Omnis enim qui petit, accipit: et qui quærit, invenit: et pulsanti aperietur. ⁹Aut quis est ex vobis homo, quem si petierit filius suus panem, numquid lapidem porriget ei? ¹⁰aut si piscem petierit, numquid serpentem porriget ei? ¹¹Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris: quanto magis Pater vester, qui in cælis est, dabit bona petentibus se?

¹²Omnia ergo quæcumque vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis. Hæc est enim lex, et prophetæ. ¹³Intrate per angustam portam: quia lata porta, et spatiosa via est, quæ ducit ad perditionem, et multi sunt qui intrant per eam. ¹⁴Quam angusta porta, et arcta via est, quæ ducit ad vitam: et pauci sunt qui inveniunt eam!

¹⁵Attendite a falsis prophetis, qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces: ¹⁶a fructibus eorum cognoscetis eos. Numquid colligunt de spinis uvas, aut de tribulis ficus? ¹⁷Sic omnis arbor bona fructus bonos facit: mala autem arbor malos fructus facit. ¹⁸Non potest arbor bona malos fructus facere: neque arbor mala bonos fructus facere. ¹⁹Omnis arbor, quæ non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur. ²⁰Igitur ex fructibus eorum cognoscetis eos.

²¹Non omnis qui dicit mihi, Domine, Domine, intrabit in regnum cælorum: sed qui facit voluntatem Patris mei, qui in cælis est, ipse intrabit in regnum cælorum. ²²Multi dicent mihi in illa die: Domine, Domine, nonne in nomine tuo prophetavimus, et in nomine tuo dæmonia ejecimus, et in nomine tuo virtutes multas fecimus? ²³Et tunc confitebor illis: Quia numquam novi vos: discedite a me, qui operamini iniquitatem. ²⁴Omnis ergo qui audit verba mea hæc, et facit ea, assimilabitur viro sapienti, qui ædificavit domum suam supra petram, ²⁵et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti, et irruerunt in domum illam, et non cecidit: fundata enim erat super petram. ²⁶Et omnis qui audit verba mea hæc, et non facit ea, similis erit viro stulto, qui ædificavit domum suam super arenam: ²⁷et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti, et irruerunt in domum illam, et cecidit, et fuit ruina illius magna. ²⁸Et factum est: cum consummasset Jesus verba hæc, admirabantur turbæ super doctrina ejus. ²⁹Erat enim docens eos sicut potestatem habens, et non sicut scribæ eorum, et pharisæi.

8¹Cum autem descendisset de monte, secutæ sunt eum turbæ multæ: ²et ecce leprosus veniens, adorabat eum, dicens: Domine, si vis, potes me mundare. ³Et extendens Jesus manum, tetigit eum, dicens: Volo. Mundare. Et confestim mundata est lepra ejus. ⁴Et ait illi Jesus: Vide, nemini dixeris: sed vade, ostende te sacerdoti, et offer munus, quod præcepit Moyses, in testimonium illis.

⁵Cum autem introisset Capharnaum, accessit ad eum centurio, rogans eum, ⁶et dicens: Domine, puer meus jacet in domo paralyticus, et male torquetur. ⁷Et ait illi Jesus: Ego veniam, et curabo eum. ⁸Et respondens centurio, ait: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus. ⁹Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites, et dico huic: Vade, et vadit: et alii: Veni, et venit: et servo meo: Fac hoc, et facit. ¹⁰Audiens autem Jesus miratus est, et sequentibus se dixit: Amen dico vobis, non inveni tantam fidem in Israël. ¹¹Dico autem vobis, quod multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob in regno cælorum: ¹²filii autem regni ejicientur in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium. ¹³Et dixit Jesus centurioni: Vade, et sicut credidisti, fiat tibi. Et sanatus est puer in illa hora.

¹⁴Et cum venisset Jesus in domum Petri, vidit socrum ejus jacentem, et febricitantem: ¹⁵et tetigit manum ejus, et dimisit eam febris, et surrexit, et ministrabat eis.

¹⁶Vespere autem facto, obtulerunt ei multos dæmonia habentes: et ejiciebat spiritus verbo, et omnes male habentes curavit: ¹⁷ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem:

Ipse infirmitates nostras accepit:

et ægrotationes nostras portavit.

¹⁸Videns autem Jesus turbas multas circum se, jussit ire trans fretum.

¹⁹Et accedens unus scriba, ait illi: Magister, sequar te, quocumque ieris. ²⁰Et dicit ei Jesus: Vulpes foveas habent, et volucres cæli nidos; Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet. ²¹Alius autem de discipulis ejus ait illi: Domine, permitte me primum ire, et sepelire patrem meum. ²²Jesus autem ait illi: Sequere me, et dimitte mortuos sepelire mortuos suos.

²³Et ascendente eo in naviculam, secuti sunt eum discipuli ejus: ²⁴et ecce motus magnus factus est in mari, ita ut navicula operiretur fluctibus, ipse vero dormiebat. ²⁵Et accesserunt ad eum discipuli ejus, et suscitaverunt eum, dicentes: Domine, salva nos, perimus. ²⁶Et dicit eis Jesus: Quid timidi estis, modicæ fidei? Tunc surgens imperavit ventis, et mari, et facta est tranquillitas magna. ²⁷Porro homines mirati sunt, dicentes: Qualis est hic, quia venti et mare obediunt ei?

²⁸Et cum venisset trans fretum in regionem Gerasenorum, occurrerunt ei duo habentes dæmonia, de monumentis exeuntes, sævi nimis, ita ut nemo posset transire per viam illam. ²⁹Et ecce clamaverunt, dicentes: Quid nobis et tibi, Jesu fili Dei? Venisti huc ante tempus torquere nos? ³⁰Erat autem non longe ab illis grex multorum porcorum pascens. ³¹Dæmones autem rogabant eum, dicentes: Si ejicis nos hinc, mitte nos in gregem porcorum. ³²Et ait illis: Ite. At illi exeuntes abierunt in porcos, et ecce impetu abiit totus grex per præceps in mare: et mortui sunt in aquis. ³³Pastores autem fugerunt: et venientes in civitatem, nuntiaverunt omnia, et de eis qui dæmonia habuerant. ³⁴Et ecce tota civitas exiit obviam Jesu: et viso eo, rogabant ut transiret a finibus eorum.

9¹Et ascendens in naviculam, transfretavit, et venit in civitatem suam. ²Et ecce offerebant ei paralyticum jacentem in lecto. Et videns Jesus fidem illorum, dixit paralytico: Confide fili, remittuntur tibi peccata tua. ³Et ecce quidam de scribis dixerunt intra se: Hic blasphemat. ⁴Et cum vidisset Jesus cogitationes eorum, dixit: Ut quid cogitatis mala in cordibus vestris? ⁵Quid est facilius dicere: Dimittuntur tibi peccata tua: an dicere: Surge, et ambula? ⁶Ut autem sciatis, quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, tunc ait paralytico: Surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. ⁷Et surrexit, et abiit in domum suam. ⁸Videntes autem turbæ timuerunt, et glorificaverunt Deum, qui dedit potestatem talem hominibus.

⁹Et, cum transiret inde Jesus, vidit hominem sedentem in telonio, Matthæum nomine. Et ait illi: Sequere me. Et surgens, secutus est eum. ¹⁰Et factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani et peccatores venientes, discumbebant cum Jesu, et discipulis ejus. ¹¹Et videntes pharisæi, dicebant discipulis ejus: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester? ¹²At Jesus audiens, ait: Non est opus valentibus medicus, sed male habentibus. ¹³Euntes autem discite quid est: Misericordiam volo, et non sacrificium. Non enim veni vocare justos, sed peccatores. ¹⁴Tunc accesserunt ad eum discipuli Joannis, dicentes: Quare nos, et pharisæi, jejunamus frequenter: discipuli autem tui non jejunant? ¹⁵Et ait illis Jesus: Numquid possunt filii sponsi lugere, quamdiu cum illis est sponsus? Venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus: et tunc jejunabunt. ¹⁶Nemo autem immittit commissuram panni rudis in vestimentum vetus: tollit enim plenitudinem ejus a vestimento, et pejor scissura fit. ¹⁷Neque mittunt vinum novum in utres veteres: alioquin rumpuntur utres, et vinum effunditur, et utres pereunt. Sed vinum novum in utres novos mittunt: et ambo conservantur.

¹⁸Hæc illo loquente ad eos, ecce princeps unus accessit, et adorabat eum, dicens: Domine, filia mea modo defuncta est: sed veni, impone manum tuam super eam, et vivet. ¹⁹Et surgens Jesus, sequebatur eum, et discipuli ejus. ²⁰Et ecce mulier, quæ sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis, accessit retro, et tetigit fimbriam vestimenti ejus. ²¹Dicebat enim intra se: Si tetigero tantum vestimentum ejus, salva ero. ²²At Jesus conversus, et videns eam, dixit: Confide, filia, fides tua te salvam fecit. Et salva facta est mulier ex illa hora.

²³Et cum venisset Jesus in domum principis, et vidisset tibicines et turbam tumultuantem, dicebat: ²⁴Recedite: non est enim mortua puella, sed dormit. Et deridebant eum. ²⁵Et cum ejecta esset turba, intravit: et tenuit manum ejus, et surrexit puella. ²⁶Et exiit fama hæc in universam terram illam.

²⁷Et transeunte inde Jesu, secuti sunt eum duo cæci, clamantes, et dicentes: Miserere nostri, fili David. ²⁸Cum autem venisset domum, accesserunt ad eum cæci. Et dicit eis Jesus: Creditis quia hoc possum facere vobis? Dicunt ei: Utique, Domine. ²⁹Tunc tetigit oculos eorum, dicens: Secundum fidem vestram, fiat vobis. ³⁰Et aperti sunt oculi eorum: et comminatus est illis Jesus, dicens: Videte ne quis sciat. ³¹Illi autem exeuntes, diffamaverunt eum in tota terra illa.

³²Egressis autem illis, ecce obtulerunt ei hominem mutum, dæmonium habentem. ³³Et ejecto dæmonio, locutus est mutus, et miratæ sunt turbæ, dicentes: Numquam apparuit sic in Israël. ³⁴Pharisæi autem dicebant: In principe dæmoniorum ejicit dæmones.

³⁵Et circuibat Jesus omnes civitates, et castella,…