Mark 6:45–56

⁴⁵Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut præcederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum. ⁴⁶Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare. ⁴⁷Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra. ⁴⁸Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare: et volebat præterire eos. ⁴⁹At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt. ⁵⁰Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis: Confidite, ego sum: nolite timere. ⁵¹Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant: ⁵²non enim intellexerunt de panibus: erat enim cor eorum obcæcatum. ⁵³Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt. ⁵⁴Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum: ⁵⁵et percurrentes universam regionem illam, cœperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse. ⁵⁶Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant.