Mark 13–14

13¹Et cum egrederetur de templo, ait illi unus ex discipulis suis: Magister, aspice quales lapides, et quales structuræ. ²Et respondens Jesus, ait illi: Vides has omnes magnas ædificationes? Non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.

³Et cum sederet in monte Olivarum contra templum, interrogabant eum separatim Petrus, et Jacobus, et Joannes, et Andreas: ⁴Dic nobis, quando ista fient? et quod signum erit, quando hæc omnia incipient consummari? ⁵Et respondens Jesus cœpit dicere illis: Videte ne quis vos seducat: ⁶multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum: et multos seducent. ⁷Cum audieritis autem bella, et opiniones bellorum, ne timueritis: oportet enim hæc fieri: sed nondum finis. ⁸Exsurget enim gens contra gentem, et regnum super regnum, et erunt terræmotus per loca, et fames. Initium dolorum hæc.

⁹Videte autem vosmetipsos. Tradent enim vos in conciliis, et in synagogis vapulabitis, et ante præsides et reges stabitis propter me, in testimonium illis. ¹⁰Et in omnes gentes primum oportet prædicari Evangelium. ¹¹Et cum duxerint vos tradentes, nolite præcogitare quid loquamini: sed quod datum vobis fuerit in illa hora, id loquimini: non enim vos estis loquentes, sed Spiritus Sanctus. ¹²Tradet autem frater fratrem in mortem, et pater filium: et consurgent filii in parentes, et morte afficient eos. ¹³Et eritis odio omnibus propter nomen meum. Qui autem sustinuerit in finem, hic salvus erit.

¹⁴Cum autem videritis abominationem desolationis stantem, ubi non debet, qui legit, intelligat: tunc qui in Judæa sunt, fugiant in montes: ¹⁵et qui super tectum, ne descendat in domum, nec introëat ut tollat quid de domo sua: ¹⁶et qui in agro erit, non revertatur retro tollere vestimentum suum. ¹⁷Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus.

¹⁸Orate vero ut hieme non fiant. ¹⁹Erunt enim dies illi tribulationes tales quales non fuerunt ab initio creaturæ, quam condidit Deus usque nunc, neque fient. ²⁰Et nisi breviasset Dominus dies, non fuisset salva omnis caro: sed propter electos, quos elegit, breviavit dies. ²¹Et tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, ecce illic, ne credideritis. ²²Exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetæ, et dabunt signa et portenta ad seducendos, si fieri potest, etiam electos. ²³Vos ergo videte: ecce prædixi vobis omnia.

²⁴Sed in illis diebus, post tribulationem illam, sol contenebrabitur, et luna non dabit splendorem suum: ²⁵et stellæ cæli erunt decidentes, et virtutes, quæ in cælis sunt, movebuntur. ²⁶Et tunc videbunt Filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa et gloria. ²⁷Et tunc mittet angelos suos, et congregabit electos suos a quatuor ventis, a summo terræ usque ad summum cæli.

²⁸A ficu autem discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et nata fuerint folia, cognoscitis quia in proximo sit æstas: ²⁹sic et vos cum videritis hæc fieri, scitote quod in proximo sit, in ostiis. ³⁰Amen dico vobis, quoniam non transibit generatio hæc, donec omnia ista fiant. ³¹Cælum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt.

³²De die autem illo vel hora nemo scit, neque angeli in cælo, neque Filius, nisi Pater. ³³Videte, vigilate, et orate: nescitis enim quando tempus sit. ³⁴Sicut homo qui peregre profectus reliquit domum suam, et dedit servis suis potestatem cujusque operis, et janitori præcepit ut vigilet, ³⁵vigilate ergo (nescitis enim quando dominus domus veniat: sero, an media nocte, an galli cantu, an mane), ³⁶ne, cum venerit repente, inveniat vos dormientes. ³⁷Quod autem vobis dico, omnibus dico: Vigilate.

14¹Erat autem Pascha et azyma post biduum: et quærebant summi sacerdotes et scribæ quomodo eum dolo tenerent, et occiderent. ²Dicebant autem: Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.

³Et cum esset Bethaniæ in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi: et fracto alabastro, effudit super caput ejus. ⁴Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes: Ut quid perditio ista unguenti facta est? ⁵poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam. ⁶Jesus autem dixit: Sinite eam, quid illi molesti estis? Bonum opus operata est in me: ⁷semper enim pauperes habetis vobiscum: et cum volueritis, potestis illis benefacere: me autem non semper habetis. ⁸Quod habuit hæc, fecit: prævenit ungere corpus meum in sepulturam. ⁹Amen dico vobis: Ubicumque prædicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit hæc, narrabitur in memoriam ejus.

¹⁰Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. ¹¹Qui audientes gavisi sunt: et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quærebat quomodo illum opportune traderet.

¹²Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli: Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha? ¹³Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis: Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquæ bajulans: sequimini eum, ¹⁴et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit: Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem? ¹⁵Et ipse vobis demonstrabit cœnaculum grande, stratum: et illic parate nobis. ¹⁶Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem: et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha. ¹⁷Vespere autem facto, venit cum duodecim. ¹⁸Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus: Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum. ¹⁹At illi cœperunt contristari, et dicere ei singulatim: Numquid ego? ²⁰Qui ait illis: Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. ²¹Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo: væ autem homini illi per quem Filius hominis tradetur! bonum erat ei, si non esset natus homo ille.

²²Et manducantibus illis, accepit Jesus panem: et benedicens fregit, et dedit eis, et ait: Sumite, hoc est corpus meum. ²³Et accepto calice, gratias agens dedit eis: et biberunt ex illo omnes. ²⁴Et ait illis: Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur. ²⁵Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei.

²⁶Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum. ²⁷Et ait eis Jesus: Omnes scandalizabimini in me in nocte ista: quia scriptum est: Percutiam pastorem, et dispergentur oves. ²⁸Sed postquam resurrexero, præcedam vos in Galilæam. ²⁹Petrus autem ait illi: Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. ³⁰Et ait illi Jesus: Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus. ³¹At ille amplius loquebatur: Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant.

³²Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis: Sedete hic donec orem. ³³Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum: et cœpit pavere et tædere. ³⁴Et ait illis: Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinete hic, et vigilate. ³⁵Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora. ³⁶Et dixit: Abba pater, omnia tibi possibilia sunt: transfer calicem hunc a me: sed non quod ego volo, sed quod tu. ³⁷Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro: Simon, dormis? non potuisti una hora vigilare? ³⁸vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma. ³⁹Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens. ⁴⁰Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei. ⁴¹Et venit tertio, et ait illis: Dormite jam, et requiescite. Sufficit: venit hora: ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum. ⁴²Surgite, eamus: ecce qui me tradet, prope est.

⁴³Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. ⁴⁴Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens: Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute. ⁴⁵Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait: Ave Rabbi: et osculatus est eum. ⁴⁶At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum. ⁴⁷Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam. ⁴⁸Et respondens Jesus, ait illis: Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me? ⁴⁹quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturæ. ⁵⁰Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt. ⁵¹Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo: et tenuerunt eum. ⁵²At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis.

⁵³Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem: et convenerunt omnes sacerdotes, et scribæ, et seniores. ⁵⁴Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis: et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se. ⁵⁵Summi vero sacerdotes et omne concilium quærebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent: nec inveniebant. ⁵⁶Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum: et convenientia testimonia non erant. ⁵⁷Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes: ⁵⁸Quoniam nos audivimus eum dicentem: Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum ædificabo. ⁵⁹Et non erat conveniens testimonium illorum. ⁶⁰Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens: Non respondes quidquam ad ea quæ tibi objiciuntur ab his? ⁶¹Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei: Tu es Christus Filius Dei benedicti? ⁶²Jesus autem dixit illi: Ego sum: et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus cæli. ⁶³Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait: Quid adhuc desideramus testes? ⁶⁴Audistis blasphemiam: quid vobis videtur? Qui omnes…