¹Et ait ad discipulos suos: Impossibile est ut non veniant scandala: væ autem illi per quem veniunt. ²Utilius est illi si lapis molaris imponatur circa collum ejus, et projiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis. ³Attendite vobis: Si peccaverit in te frater tuus, increpa illum: et si pœnitentiam egerit, dimitte illi. ⁴Et si septies in die peccaverit in te, et septies in die conversus fuerit ad te, dicens: Pœnitet me, dimitte illi. ⁵Et dixerunt apostoli Domino: Adauge nobis fidem. ⁶Dixit autem Dominus: Si habueritis fidem sicut granum sinapis, dicetis huic arbori moro: Eradicare, et transplantare in mare, et obediet vobis. ⁷Quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem, qui regresso de agro dicat illi: Statim transi, recumbe: ⁸et non dicat ei: Para quod cœnem, et præcinge te, et ministra mihi donec manducem, et bibam, et post hæc tu manducabis, et bibes? ⁹Numquid gratiam habet servo illi, quia fecit quæ ei imperaverat? ¹⁰non puto. Sic et vos cum feceritis omnia quæ præcepta sunt vobis, dicite: Servi inutiles sumus: quod debuimus facere, fecimus.

Read in Logos

Luke 17:10: “So you also, when you have done all that you were commanded, say, ‛We are unworthy servants; we have only done what was our duty.’”

Public Domain