Luke 9:51–19:44

⁵¹Factum est autem dum complerentur dies assumptionis ejus, et ipse faciem suam firmavit ut iret in Jerusalem. ⁵²Et misit nuntios ante conspectum suum: et euntes intraverunt in civitatem Samaritanorum ut parerent illi. ⁵³Et non receperunt eum, quia facies ejus erat euntis in Jerusalem. ⁵⁴Cum vidissent autem discipuli ejus Jacobus et Joannes, dixerunt: Domine, vis dicimus ut ignis descendat de cælo, et consumat illos? ⁵⁵Et conversus increpavit illos, dicens: Nescitis cujus spiritus estis. ⁵⁶Filius hominis non venit animas perdere, sed salvare. Et abierunt in aliud castellum.

⁵⁷Factum est autem: ambulantibus illis in via, dixit quidam ad illum: Sequar te quocumque ieris. ⁵⁸Dixit illi Jesus: Vulpes foveas habent, et volucres cæli nidos: Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet. ⁵⁹Ait autem ad alterum: Sequere me: ille autem dixit: Domine, permitte mihi primum ire, et sepelire patrem meum. ⁶⁰Dixitque ei Jesus: Sine ut mortui sepeliant mortuos suos: tu autem vade, et annuntia regnum Dei. ⁶¹Et ait alter: Sequar te Domine, sed permitte mihi primum renuntiare his quæ domi sunt. ⁶²Ait ad illum Jesus: Nemo mittens manum suam ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei.

10¹Post hæc autem designavit Dominus et alios septuaginta duos: et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum, quo erat ipse venturus. ²Et dicebat illis: Messis quidem multa, operarii autem pauci. Rogate ergo dominum messis ut mittat operarios in messem suam. ³Ite: ecce ego mitto vos sicut agnos inter lupos. ⁴Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta, et neminem per viam salutaveritis. ⁵In quamcumque domum intraveritis, primum dicite: Pax huic domui: ⁶et si ibi fuerit filius pacis, requiescet super illum pax vestra: sin autem, ad vos revertetur. ⁷In eadem autem domo manete, edentes et bibentes quæ apud illos sunt: dignus est enim operarius mercede sua. Nolite transire de domo in domum. ⁸Et in quamcumque civitatem intraveritis, et susceperint vos, manducate quæ apponuntur vobis: ⁹et curate infirmos, qui in illa sunt, et dicite illis: Appropinquavit in vos regnum Dei. ¹⁰In quamcumque autem civitatem intraveritis, et non susceperint vos, exeuntes in plateas ejus, dicite: ¹¹Etiam pulverem, qui adhæsit nobis de civitate vestra, extergimus in vos: tamen hoc scitote, quia appropinquavit regnum Dei. ¹²Dico vobis, quia Sodomis in die illa remissius erit, quam illi civitati.

¹³Væ tibi Corozain! væ tibi Bethsaida! quia si in Tyro et Sidone factæ fuissent virtutes quæ factæ sunt in vobis, olim in cilicio et cinere sedentes pœniterent. ¹⁴Verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in judicio, quam vobis. ¹⁵Et tu Capharnaum, usque ad cælum exaltata, usque ad infernum demergeris. ¹⁶Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum qui misit me.

¹⁷Reversi sunt autem septuaginta duo cum gaudio, dicentes: Domine, etiam dæmonia subjiciuntur nobis in nomine tuo. ¹⁸Et ait illis: Videbam Satanam sicut fulgur de cælo cadentem. ¹⁹Ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes, et scorpiones, et super omnem virtutem inimici: et nihil vobis nocebit. ²⁰Verumtamen in hoc nolite gaudere quia spiritus vobis subjiciuntur: gaudete autem, quod nomina vestra scripta sunt in cælis.

²¹In ipsa hora exsultavit Spiritu Sancto, et dixit: Confiteor tibi Pater, Domine cæli et terræ, quod abscondisti hæc a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Etiam Pater: quoniam sic placuit ante te. ²²Omnia mihi tradita sunt a Patre meo. Et nemo scit quis sit Filius, nisi Pater: et quis sit Pater, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare. ²³Et conversus ad discipulos suos, dixit: Beati oculi qui vident quæ vos videtis. ²⁴Dico enim vobis quod multi prophetæ et reges voluerunt videre quæ vos videtis, et non viderunt: et audire quæ auditis, et non audierunt.

²⁵Et ecce quidam legisperitus surrexit tentans illum, et dicens: Magister, quid faciendo vitam æternam possidebo? ²⁶At ille dixit ad eum: In lege quid scriptum est? quomodo legis? ²⁷Ille respondens dixit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex omnibus viribus tuis, et ex omni mente tua: et proximum tuum sicut teipsum. ²⁸Dixitque illi: Recte respondisti: hoc fac, et vives.

²⁹Ille autem volens justificare seipsum, dixit ad Jesum: Et quis est meus proximus? ³⁰Suscipiens autem Jesus, dixit: Homo quidam descendebat ab Jerusalem in Jericho, et incidit in latrones, qui etiam despoliaverunt eum: et plagis impositis abierunt semivivo relicto. ³¹Accidit autem ut sacerdos quidam descenderet eadem via: et viso illo præterivit. ³²Similiter et Levita, cum esset secus locum, et videret eum, pertransiit. ³³Samaritanus autem quidam iter faciens, venit secus eum: et videns eum, misericordia motus est. ³⁴Et appropians alligavit vulnera ejus, infundens oleum et vinum: et imponens illum in jumentum suum, duxit in stabulum, et curam ejus egit. ³⁵Et altera die protulit duos denarios, et dedit stabulario, et ait: Curam illius habe: et quodcumque supererogaveris, ego cum rediero reddam tibi. ³⁶Quis horum trium videtur tibi proximus fuisse illi, qui incidit in latrones? ³⁷At ille dixit: Qui fecit misericordiam in illum. Et ait illi Jesus: Vade, et tu fac similiter.

³⁸Factum est autem, dum irent, et ipse intravit in quoddam castellum: et mulier quædam, Martha nomine, excepit illum in domum suam, ³⁹et huic erat soror nomine Maria, quæ etiam sedens secus pedes Domini, audiebat verbum illius. ⁴⁰Martha autem satagebat circa frequens ministerium: quæ stetit, et ait: Domine, non est tibi curæ quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adjuvet. ⁴¹Et respondens dixit illi Dominus: Martha, Martha, sollicita es, et turbaris erga plurima, ⁴²porro unum est necessarium. Maria optimam partem elegit, quæ non auferetur ab ea.

11¹Et factum est: cum esset in quodam loco orans, ut cessavit, dixit unus ex discipulis ejus ad eum: Domine, doce nos orare, sicut docuit et Joannes discipulos suos. ²Et ait illis: Cum oratis, dicite: Pater, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. ³Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. ⁴Et dimitte nobis peccata nostra, siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis. Et ne nos inducas in tentationem.

⁵Et ait ad illos: Quis vestrum habebit amicum, et ibit ad illum media nocte, et dicet illi: Amice, commoda mihi tres panes, ⁶quoniam amicus meus venit de via ad me, et non habeo quod ponam ante illum, ⁷et ille de intus respondens dicat: Noli mihi molestus esse, jam ostium clausum est, et pueri mei mecum sunt in cubili: non possum surgere, et dare tibi. ⁸Et si ille perseveraverit pulsans: dico vobis, etsi non dabit illi surgens eo quod amicus ejus sit, propter improbitatem tamen ejus surget, et dabit illi quotquot habet necessarios. ⁹Et ego dico vobis: Petite, et dabitur vobis; quærite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis. ¹⁰Omnis enim qui petit, accipit: et qui quærit, invenit: et pulsanti aperietur. ¹¹Quis autem ex vobis patrem petit panem, numquid lapidem dabit illi? aut piscem, numquid pro pisce serpentem dabit illi? ¹²aut si petierit ovum, numquid porriget illi scorpionem? ¹³Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris: quanto magis Pater vester de cælo dabit spiritum bonum petentibus se?

¹⁴Et erat ejiciens dæmonium, et illud erat mutum. Et cum ejecisset dæmonium, locutus est mutus, et admiratæ sunt turbæ. ¹⁵Quidam autem ex eis dixerunt: In Beelzebub principe dæmoniorum ejicit dæmonia. ¹⁶Et alii tentantes, signum de cælo quærebant ab eo. ¹⁷Ipse autem ut vidit cogitationes eorum, dixit eis: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur, et domus supra domum cadet. ¹⁸Si autem et Satanas in seipsum divisus est, quomodo stabit regnum ejus? quia dicitis in Beelzebub me ejicere dæmonia. ¹⁹Si autem ego in Beelzebub ejicio dæmonia: filii vestri in quo ejiciunt? ideo ipsi judices vestri erunt. ²⁰Porro si in digito Dei ejicio dæmonia: profecto pervenit in vos regnum Dei. ²¹Cum fortis armatus custodit atrium suum, in pace sunt ea quæ possidet. ²²Si autem fortior eo superveniens vicerit eum, universa arma ejus auferet, in quibus confidebat, et spolia ejus distribuet. ²³Qui non est mecum, contra me est: et qui non colligit mecum, dispergit. ²⁴Cum immundus spiritus exierit de homine, ambulat per loca inaquosa, quærens requiem: et non inveniens dicit: Revertar in domum meam unde exivi. ²⁵Et cum venerit, invenit eam scopis mundatam, et ornatam. ²⁶Tunc vadit, et assumit septem alios spiritus secum, nequiores se, et ingressi habitant ibi. Et fiunt novissima hominis illius pejora prioribus.

²⁷Factum est autem, cum hæc diceret: extollens vocem quædam mulier de turba dixit illi: Beatus venter qui te portavit, et ubera quæ suxisti. ²⁸At ille dixit: Quinimmo beati, qui audiunt verbum Dei et custodiunt illud.

²⁹Turbis autem concurrentibus cœpit dicere: Generatio hæc, generatio nequam est: signum quærit, et signum non dabitur ei, nisi signum Jonæ prophetæ. ³⁰Nam sicut fuit Jonas signum Ninivitis, ita erit et Filius hominis generationi isti. ³¹Regina austri surget in judicio cum viris generationis hujus, et condemnabit illos: quia venit a finibus terræ audire sapientiam Salomonis: et ecce plus quam Salomon hic. ³²Viri Ninivitæ surgent in judicio cum generatione hac, et condemnabunt illam: quia pœnitentiam egerunt ad prædicationem Jonæ, et ecce plus quam Jonas hic.

³³Nemo lucernam accendit, et in abscondito ponit, neque sub modio: sed supra candelabrum, ut qui ingrediuntur, lumen videant. ³⁴Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit: si autem nequam fuerit, etiam corpus tuum tenebrosum erit. ³⁵Vide ergo ne lumen quod in te est, tenebræ sint. ³⁶Si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit, non habens aliquam partem tenebrarum, erit lucidum totum, et sicut lucerna fulgoris illuminabit te. ³⁷Et cum loqueretur, rogavit illum quidam pharisæus ut pranderet apud se.…