Leviticus 9–11

9¹Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu Israël, dixitque ad Aaron: ²Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino. ³Et ad filios Israël loqueris: Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum, ⁴bovem et arietem pro pacificis: et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes: hodie enim Dominus apparebit vobis. ⁵Tulerunt ergo cuncta quæ jusserat Moyses ad ostium tabernaculi: ubi cum omnis multitudo astaret, ⁶ait Moyses: Iste est sermo, quem præcepit Dominus: facite, et apparebit vobis gloria ejus. ⁷Et dixit ad Aaron: Accede ad altare, et immola pro peccato tuo: offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo: cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut præcepit Dominus.

⁸Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo: ⁹cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui: in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus. ¹⁰Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, quæ sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut præceperat Dominus Moysi: ¹¹carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni. ¹²Immolavit et holocausti victimam: obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum. ¹³Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt; quæ omnia super altare cremavit igni, ¹⁴lotis aqua prius intestinis et pedibus.

¹⁵Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum: expiatoque altari, ¹⁶fecit holocaustum, ¹⁷addens in sacrificio libamenta, quæ pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque cæremoniis holocausti matutini. ¹⁸Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi: obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum. ¹⁹Adipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris, ²⁰posuerunt super pectora: cumque cremati essent adipes super altare, ²¹pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut præceperat Moyses.

²²Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit. ²³Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini: ²⁴et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turbæ, laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas.

10¹Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribulis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offerentes coram Domino ignem alienum: quod eis præceptum non erat. ²Egressusque ignis a Domino, devoravit eos, et mortui sunt coram Domino. ³Dixitque Moyses ad Aaron: Hoc est quod locutus est Dominus: Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens tacuit Aaron. ⁴Vocatis autem Moyses Misaële et Elisaphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos: Ite, et tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et asportate extra castra. ⁵Confestimque pergentes, tulerunt eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt foras, ut sibi fuerat imperatum. ⁶Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus: Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scindere, ne forte moriamini, et super omnem cœtum oriatur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus Israël, plangant incendium quod Dominus suscitavit: ⁷vos autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin peribitis: oleum quippe sanctæ unctionis est super vos. Qui fecerunt omnia juxta præceptum Moysi. ⁸Dixit quoque Dominus ad Aaron: ⁹Vinum, et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini: quia præceptum sempiternum est in generationes vestras: ¹⁰et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum; ¹¹doceatisque filios Israël omnia legitima mea quæ locutus est Dominus ad eos per manum Moysi.

¹²Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus, qui erant residui: Tollite sacrificium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanctorum est. ¹³Comedetis autem in loco sancto: quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, sicut præceptum est mihi. ¹⁴Pectusculum quoque quod oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in loco mundissimo tu et filii tui, et filiæ tuæ tecum: tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israël: ¹⁵eo quod armum et pectus, et adipes qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut præcepit Dominus. ¹⁶Inter hæc, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato, cum quæreret Moyses, exustum reperit: iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron, qui remanserant, ait: ¹⁷Cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto, quæ Sancta sanctorum est, et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et rogetis pro ea in conspectu Domini, ¹⁸præsertim cum de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et comedere debueritis eam in Sanctuario, sicut præceptum est mihi? ¹⁹Respondit Aaron: Oblata est hodie victima pro peccato, et holocaustum coram Domino: mihi autem accidit quod vides; quomodo potui comedere eam, aut placere Domino in cæremoniis mente lugubri? ²⁰Quod cum audisset Moyses, recepit satisfactionem.

11¹Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens: ²Dicite filiis Israël: Hæc sunt animalia quæ comedere debetis de cunctis animantibus terræ: ³omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in pecoribus, comedetis. ⁴Quidquid autem ruminat quidem, et habet ungulam, sed non dividit eam, sicut camelus et cetera, non comedetis illud, et inter immunda reputabitis. ⁵Chœrogryllus qui ruminat, ungulamque non dividit, immundus est. ⁶Lepus quoque: nam et ipse ruminat, sed ungulam non dividit. ⁷Et sus: qui cum ungulam dividat, non ruminat. ⁸Horum carnibus non vescemini, nec cadavera contingetis, quia immunda sunt vobis.

⁹Hæc sunt quæ gignuntur in aquis, et vesci licitum est: omne quod habet pinnulas et squamas, tam in mari quam in fluminibus et stagnis, comedetis. ¹⁰Quidquid autem pinnulas et squamas non habet, eorum quæ in aquis moventur et vivunt, abominabile vobis, ¹¹execrandumque erit: carnes eorum non comedetis, et morticina vitabitis. ¹²Cuncta quæ non habent pinnulas et squamas in aquis, polluta erunt.

¹³Hæc sunt quæ de avibus comedere non debetis, et vitanda sunt vobis: aquilam, et gryphem, et haliæetum, ¹⁴et milvum ac vulturem juxta genus suum, ¹⁵et omne corvini generis in similitudinem suam, ¹⁶struthionem, et noctuam, et larum, et accipitrem juxta genus suum: ¹⁷bubonem, et mergulum, et ibin, ¹⁸et cygnum, et onocrotalum, et porphyrionem, ¹⁹herodionem, et charadrion juxta genus suum, upupam quoque, et vespertilionem.

²⁰Omne de volucribus quod graditur super quatuor pedes, abominabile erit vobis. ²¹Quidquid autem ambulat quidem super quatuor pedes, sed habet longiora retro crura, per quæ salit super terram, ²²comedere debetis, ut est bruchus in genere suo, et attacus atque ophiomachus, ac locusta, singula juxta genus suum. ²³Quidquid autem ex volucribus quatuor tantum habet pedes, execrabile erit vobis: ²⁴et quicumque morticina eorum tetigerit, polluetur, et erit immundus usque ad vesperum: ²⁵et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad occasum solis. ²⁶Omne animal quod habet quidem ungulam, sed non dividit eam, nec ruminat, immundum erit: et qui tetigerit illud, contaminabitur. ²⁷Quod ambulat super manus ex cunctis animantibus, quæ incedunt quadrupedia, immundum erit: qui tetigerit morticina eorum, polluetur usque ad vesperum. ²⁸Et qui portaverit hujuscemodi cadavera, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum: quia omnia hæc immunda sunt vobis. ²⁹Hæc quoque inter polluta reputabuntur de his quæ moventur in terra, mustela et mus et crocodilus, singula juxta genus suum, ³⁰mygale, et chamæleon, et stellio, et lacerta, et talpa.

³¹Omnia hæc immunda sunt. Qui tetigerit morticina eorum, immundus erit usque ad vesperum: ³²et super quod ceciderit quidquam de morticinis eorum, polluetur, tam vas ligneum et vestimentum, quam pelles et cilicia: et in quocumque fit opus, tingentur aqua, et polluta erunt usque ad vesperum, et sic postea mundabuntur. ³³Vas autem fictile, in quod horum quidquam intro cecidit, polluetur, et idcirco frangendum est. ³⁴Omnis cibus, quem comedetis, si fusa fuerit super eum aqua, immundus erit: et omne liquens quod bibitur de universo vase, immundum erit. ³⁵Et quidquid de morticinis hujuscemodi ceciderit super illud, immundum erit: sive clibani, sive chytropodes, destruentur, et immundi erunt. ³⁶Fontes vero et cisternæ, et omnis aquarum congregatio munda erit. Qui morticinum eorum tetigerit, polluetur. ³⁷Si ceciderit super sementem, non polluet eam. ³⁸Si autem quispiam aqua sementem perfuderit, et postea morticinis tacta fuerit, illico polluetur. ³⁹Si mortuum fuerit animal, quod licet vobis comedere, qui cadaver ejus tetigerit, immundus erit usque ad vesperum: ⁴⁰et qui comederit ex eo quippiam, sive portaverit, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum. ⁴¹Omne quod reptat super terram, abominabile erit, nec assumetur in cibum. ⁴²Quidquid super pectus quadrupes graditur, et multos habet pedes, sive per humum trahitur, non comedetis, quia abominabile est. ⁴³Nolite contaminare animas vestras, nec tangatis quidquam eorum, ne immundi sitis. ⁴⁴Ego enim sum Dominus Deus vester: sancti estote, quia ego sanctus sum. Ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram. ⁴⁵Ego enim sum Dominus, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut essem vobis in Deum.…