John 3–4

3¹Erat autem homo ex pharisæis, Nicodemus nomine, princeps Judæorum. ²Hic venit ad Jesum nocte, et dixit ei: Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister, nemo enim potest hæc signa facere, quæ tu facis, nisi fuerit Deus cum eo. ³Respondit Jesus, et dixit ei: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit denuo, non potest videre regnum Dei. ⁴Dicit ad eum Nicodemus: Quomodo potest homo nasci, cum sit senex? numquid potest in ventrem matris suæ iterato introire et renasci? ⁵Respondit Jesus: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua, et Spiritu Sancto, non potest introire in regnum Dei. ⁶Quod natum est ex carne, caro est: et quod natum est ex spiritu, spiritus est. ⁷Non mireris quia dixi tibi: oportet vos nasci denuo. ⁸Spiritus ubi vult spirat, et vocem ejus audis, sed nescis unde veniat, aut quo vadat: sic est omnis qui natus est ex spiritu. ⁹Respondit Nicodemus, et dixit ei: Quomodo possunt hæc fieri? ¹⁰Respondit Jesus, et dixit ei: Tu es magister in Israël, et hæc ignoras? ¹¹amen, amen dico tibi, quia quod scimus loquimur, et quod vidimus testamur, et testimonium nostrum non accipitis. ¹²Si terrena dixi vobis, et non creditis: quomodo, si dixero vobis cælestia, credetis? ¹³Et nemo ascendit in cælum, nisi qui descendit de cælo, Filius hominis, qui est in cælo. ¹⁴Et sicut Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis: ¹⁵ut omnis qui credit in ipsum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁶Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁷Non enim misit Deus Filium suum in mundum, ut judicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum. ¹⁸Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non credit, jam judicatus est: quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. ¹⁹Hoc est autem judicium: quia lux venit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem: erant enim eorum mala opera. ²⁰Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ut non arguantur opera ejus: ²¹qui autem facit veritatem, venit ad lucem, ut manifestentur opera ejus, quia in Deo sunt facta.

²²Post hæc venit Jesus et discipuli ejus in terram Judæam: et illic demorabatur cum eis, et baptizabat. ²³Erat autem et Joannes baptizans, in Ænnon, juxta Salim: quia aquæ multæ erant illic, et veniebant et baptizabantur. ²⁴Nondum enim missus fuerat Joannes in carcerem. ²⁵Facta est autem quæstio ex discipulis Joannis cum Judæis de purificatione. ²⁶Et venerunt ad Joannem, et dixerunt ei: Rabbi, qui erat tecum trans Jordanem, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad eum. ²⁷Respondit Joannes, et dixit: Non potest homo accipere quidquam, nisi fuerit ei datum de cælo. ²⁸Ipsi vos mihi testimonium perhibetis, quod dixerim: Non sum ego Christus: sed quia missus sum ante illum. ²⁹Qui habet sponsam, sponsus est: amicus autem sponsi, qui stat, et audit eum, gaudio gaudet propter vocem sponsi. Hoc ergo gaudium meum impletum est. ³⁰Illum oportet crescere, me autem minui. ³¹Qui desursum venit, super omnes est. Qui est de terra, de terra est, et de terra loquitur. Qui de cælo venit, super omnes est. ³²Et quod vidit, et audivit, hoc testatur: et testimonium ejus nemo accipit. ³³Qui accepit ejus testimonium signavit, quia Deus verax est. ³⁴Quem enim misit Deus, verba Dei loquitur: non enim ad mensuram dat Deus spiritum. ³⁵Pater diligit Filium et omnia dedit in manu ejus. ³⁶Qui credit in Filium, habet vitam æternam; qui autem incredulus est Filio, non videbit vitam, sed ira Dei manet super eum.

4¹Ut ergo cognovit Jesus quia audierunt pharisæi quod Jesus plures discipulos facit, et baptizat, quam Joannes ²(quamquam Jesus non baptizaret, sed discipuli ejus), ³reliquit Judæam, et abiit iterum in Galilæam. ⁴Oportebat autem eum transire per Samariam.

⁵Venit ergo in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sichar, juxta prædium quod dedit Jacob Joseph filio suo. ⁶Erat autem ibi fons Jacob. Jesus ergo fatigatus ex itinere, sedebat sic supra fontem. Hora erat quasi sexta. ⁷Venit mulier de Samaria haurire aquam. Dicit ei Jesus: Da mihi bibere. ⁸(Discipuli enim ejus abierant in civitatem ut cibos emerent.) ⁹Dicit ergo ei mulier illa Samaritana: Quomodo tu, Judæus cum sis, bibere a me poscis, quæ sum mulier Samaritana? non enim coutuntur Judæi Samaritanis. ¹⁰Respondit Jesus, et dixit ei: Si scires donum Dei, et quis est qui dicit tibi: Da mihi bibere, tu forsitan petisses ab eo, et dedisset tibi aquam vivam. ¹¹Dicit ei mulier: Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est: unde ergo habes aquam vivam? ¹²Numquid tu major es patre nostro Jacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo bibit, et filii ejus, et pecora ejus? ¹³Respondit Jesus, et dixit ei: Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum; qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet in æternum: ¹⁴sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquæ salientis in vitam æternam. ¹⁵Dicit ad eum mulier: Domine, da mihi hanc aquam, ut non sitiam, neque veniam huc haurire. ¹⁶Dicit ei Jesus: Vade, voca virum tuum, et veni huc. ¹⁷Respondit mulier, et dixit: Non habeo virum. Dicit ei Jesus: Bene dixisti, quia non habeo virum; ¹⁸quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir: hoc vere dixisti. ¹⁹Dicit ei mulier: Domine, video quia propheta es tu. ²⁰Patres nostri in monte hoc adoraverunt, et vos dicitis, quia Jerosolymis est locus ubi adorare oportet. ²¹Dicit ei Jesus: Mulier, crede mihi, quia venit hora, quando neque in monte hoc, neque in Jerosolymis adorabitis Patrem. ²²Vos adoratis quod nescitis: nos adoramus quod scimus, quia salus ex Judæis est. ²³Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate. Nam et Pater tales quærit, qui adorent eum. ²⁴Spiritus est Deus: et eos qui adorant eum, in spiritu et veritate oportet adorare. ²⁵Dicit ei mulier: Scio quia Messias venit (qui dicitur Christus): cum ergo venerit ille, nobis annuntiabit omnia. ²⁶Dicit ei Jesus: Ego sum, qui loquor tecum. ²⁷Et continuo venerunt discipuli ejus, et mirabantur quia cum muliere loquebatur. Nemo tamen dixit: Quid quæris? aut, Quid loqueris cum ea? ²⁸Reliquit ergo hydriam suam mulier, et abiit in civitatem, et dicit illis hominibus: ²⁹Venite, et videte hominem qui dixit mihi omnia quæcumque feci: numquid ipse est Christus? ³⁰Exierunt ergo de civitate et veniebant ad eum. ³¹Interea rogabant eum discipuli, dicentes: Rabbi, manduca. ³²Ille autem dicit eis: Ego cibum habeo manducare, quem vos nescitis. ³³Dicebant ergo discipuli ad invicem: Numquid aliquis attulit ei manducare? ³⁴Dicit eis Jesus: Meus cibus est ut faciam voluntatem ejus qui misit me, ut perficiam opus ejus. ³⁵Nonne vos dicitis quod adhuc quatuor menses sunt, et messis venit? Ecce dico vobis: levate oculos vestros, et videte regiones, quia albæ sunt jam ad messem. ³⁶Et qui metit, mercedem accipit, et congregat fructum in vitam æternam: ut et qui seminat, simul gaudeat, et qui metit. ³⁷In hoc enim est verbum verum: quia alius est qui seminat, et alius est qui metit. ³⁸Ego misi vos metere quod vos non laborastis: alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis. ³⁹Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum, propter verbum mulieris testimonium perhibentis: Quia dixit mihi omnia quæcumque feci. ⁴⁰Cum venissent ergo ad illum Samaritani, rogaverunt eum ut ibi maneret. Et mansit ibi duos dies. ⁴¹Et multo plures crediderunt in eum propter sermonem ejus. ⁴²Et mulieri dicebant: Quia jam non propter tuam loquelam credimus: ipsi enim audivimus, et scimus quia hic est vere Salvator mundi.

⁴³Post duos autem dies exiit inde, et abiit in Galilæam. ⁴⁴Ipse enim Jesus testimonium perhibuit, quia propheta in sua patria honorem non habet. ⁴⁵Cum ergo venisset in Galilæam, exceperunt eum Galilæi, cum omnia vidissent quæ fecerat Jerosolymis in die festo: et ipsi enim venerant ad diem festum. ⁴⁶Venit ergo iterum in Cana Galilææ, ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regulus, cujus filius infirmabatur Capharnaum. ⁴⁷Hic cum audisset quia Jesus adveniret a Judæa in Galilæam, abiit ad eum, et rogabat eum ut descenderet, et sanaret filium ejus: incipiebat enim mori. ⁴⁸Dixit ergo Jesus ad eum: Nisi signa et prodigia videritis, non creditis. ⁴⁹Dicit ad eum regulus: Domine, descende priusquam moriatur filius meus. ⁵⁰Dicit ei Jesus: Vade, filius tuus vivit. Credidit homo sermoni quem dixit ei Jesus, et ibat. ⁵¹Jam autem eo descendente, servi occurrerunt ei, et nuntiaverunt dicentes, quia filius ejus viveret. ⁵²Interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit. Et dixerunt ei: Quia heri hora septima reliquit eum febris. ⁵³Cognovit ergo pater, quia illa hora erat in qua dixit ei Jesus: Filius tuus vivit; et credidit ipse et domus ejus tota. ⁵⁴Hoc iterum secundum signum fecit Jesus, cum venisset a Judæa in Galilæam.