Job 9

9¹Et respondens Job, ait:

²Vere scio quod ita sit,

et quod non justificetur homo compositus Deo.

³Si voluerit contendere cum eo,

non poterit ei respondere unum pro mille.

⁴Sapiens corde est, et fortis robore:

quis restitit ei, et pacem habuit?

⁵Qui transtulit montes, et nescierunt

hi quos subvertit in furore suo.

⁶Qui commovet terram de loco suo,

et columnæ ejus concutiuntur.

⁷Qui præcipit soli, et non oritur,

et stellas claudit quasi sub signaculo.

⁸Qui extendit cælos solus,

et graditur super fluctus maris.

⁹Qui facit Arcturum et Oriona,

et Hyadas et interiora austri.

¹⁰Qui facit magna, et incomprehensibilia,

et mirabilia, quorum non est numerus.

¹¹Si venerit ad me, non videbo eum;

si abierit, non intelligam.

¹²Si repente interroget, quis respondebit ei?

vel quis dicere potest: Cur ita facis?

¹³Deus, cujus iræ nemo resistere potest,

et sub quo curvantur qui portant orbem.

¹⁴Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei,

et loquar verbis meis cum eo?

¹⁵qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo:

sed meum judicem deprecabor.

¹⁶Et cum invocantem exaudierit me,

non credo quod audierit vocem meam.

¹⁷In turbine enim conteret me,

et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.

¹⁸Non concedit requiescere spiritum meum,

et implet me amaritudinibus.

¹⁹Si fortitudo quæritur, robustissimus est;

si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.

²⁰Si justificare me voluero, os meum condemnabit me;

si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.

²¹Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea,

et tædebit me vitæ meæ.

²²Unum est quod locutus sum:

et innocentem et impium ipse consumit.

²³Si flagellat, occidat semel,

et non de pœnis innocentum rideat.

²⁴Terra data est in manus impii;

vultum judicum ejus operit.

Quod si non ille est, quis ergo est?

²⁵Dies mei velociores fuerunt cursore;

fugerunt, et non viderunt bonum.

²⁶Pertransierunt quasi naves poma portantes;

sicut aquila volans ad escam.

²⁷Cum dixero: Nequaquam ita loquar:

commuto faciem meam, et dolore torqueor.

²⁸Verebar omnia opera mea,

sciens quod non parceres delinquenti.

²⁹Si autem et sic impius sum,

quare frustra laboravi?

³⁰Si lotus fuero quasi aquis nivis,

et fulserint velut mundissimæ manus meæ,

³¹tamen sordibus intinges me,

et abominabuntur me vestimenta mea.

³²Neque enim viro qui similis mei est, respondebo;

nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.

³³Non est qui utrumque valeat arguere,

et ponere manum suam in ambobus.

³⁴Auferat a me virgam suam,

et pavor ejus non me terreat.

³⁵Loquar, et non timebo eum;

neque enim possum metuens respondere.