Job 8
Clementine VulgateOther versions
Latin
Arabic
Czech
English
- DARBY 1890 Darby Bible
- ASV American Standard Version
- AV 1873 The Cambridge Paragraph Bible of the Authorized English Version
- CSB Christian Standard Bible
- D-R Douay-Rheims Bible
- ESV English Standard Version
- GW GOD’S WORD Translation
- GNB Good News Translation
- HCSB The Holman Christian Standard Bible
- KJV 1900 King James Version
- LSB Legacy Standard Bible
- LEB The Lexham English Bible
- MSG The Message: The Bible in Contemporary Language
- NET The NET Bible
- NASB95 New American Standard Bible (1995)
- NCV New Century Version
- NIrV New International Reader’s Version (1998)
- NIV New International Version (2011)
- NKJV The New King James Version
- NLT New Living Translation
- NRSVue New Revised Standard Version: Updated Edition
- RSV The Revised Standard Version
- RSVCE The Revised Standard Version, Catholic Edition
- YLT Young’s Literal Translation
French
German
Hebrew
Hungarian
Italian
Korean
Portuguese
Russian
Simplified Chinese
Spanish
Traditional Chinese
81Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2Usquequo loqueris talia,
et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Numquid Deus supplantat judicium?
aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Etiam si filii tui peccaverunt ei,
et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum,
et Omnipotentem fueris deprecatus;
6si mundus et rectus incesseris:
statim evigilabit ad te,
et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7in tantum ut si priora tua fuerint parva,
et novissima tua multiplicentur nimis.
8Interroga enim generationem pristinam,
et diligenter investiga patrum memoriam
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus,
quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi,
et de corde suo proferent eloquia.
11Numquid vivere potest scirpus absque humore?
aut crescere carectum sine aqua?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu,
ante omnes herbas arescit.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum,
et spes hypocritæ peribit.
14Non ei placebit vecordia sua,
et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15Innitetur super domum suam, et non stabit;
fulciet eam, et non consurget.
16Humectus videtur antequam veniat sol,
et in ortu suo germen ejus egredietur.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur,
et inter lapides commorabitur.
18Si absorbuerit eum de loco suo,
negabit eum, et dicet: Non novi te.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus,
ut rursum de terra alii germinentur.
20Deus non projiciet simplicem,
nec porriget manum malignis,
21donec impleatur risu os tuum,
et labia tua jubilo.
22Qui oderunt te induentur confusione,
et tabernaculum impiorum non subsistet.
Public Domain