Job 35

35¹Igitur Eliu hæc rursum locutus est:

²Numquid æqua tibi videtur tua cogitatio,

ut diceres: Justior sum Deo?

³Dixisti enim: Non tibi placet quod rectum est:

vel quid tibi proderit, si ego peccavero?

⁴Itaque ego respondebo sermonibus tuis,

et amicis tuis tecum.

⁵Suspice cælum, et intuere:

et contemplare æthera quod altior te sit.

⁶Si peccaveris, quid ei nocebis?

et si multiplicatæ fuerint iniquitates tuæ, quid facies contra eum?

⁷Porro si juste egeris, quid donabis ei?

aut quid de manu tua accipiet?

⁸Homini qui similis tui est, nocebit impietas tua:

et filium hominis adjuvabit justitia tua.

⁹Propter multitudinem calumniatorum clamabunt,

et ejulabunt propter vim brachii tyrannorum.

¹⁰Et non dixit: Ubi est Deus qui fecit me,

qui dedit carmina in nocte;

¹¹qui docet nos super jumenta terræ,

et super volucres cæli erudit nos?

¹²Ibi clamabunt, et non exaudiet,

propter superbiam malorum.

¹³Non ergo frustra audiet Deus,

et Omnipotens causas singulorum intuebitur.

¹⁴Etiam cum dixeris: Non considerat:

judicare coram illo, et expecta eum.

¹⁵Nunc enim non infert furorem suum,

nec ulciscitur scelus valde.

¹⁶Ergo Job frustra aperit os suum,

et absque scientia verba multiplicat.