Job 34

34¹Pronuntians itaque Eliu, etiam hæc locutus est:

²Audite, sapientes, verba mea:

et eruditi, auscultate me.

³Auris enim verba probat,

et guttur escas gustu dijudicat.

⁴Judicium eligamus nobis,

et inter nos videamus quid sit melius.

⁵Quia dixit Job: Justus sum,

et Deus subvertit judicium meum.

⁶In judicando enim me mendacium est:

violenta sagitta mea absque ullo peccato.

⁷Quis est vir ut est Job,

qui bibit subsannationem quasi aquam:

⁸qui graditur cum operantibus iniquitatem,

et ambulat cum viris impiis?

⁹Dixit enim: Non placebit vir Deo,

etiam si cucurrerit cum eo.

¹⁰Ideo, viri cordati, audite me:

absit a Deo impietas,

et ab Omnipotente iniquitas.

¹¹Opus enim hominis reddet ei,

et juxta vias singulorum restituet eis.

¹²Vere enim Deus non condemnabit frustra,

nec Omnipotens subvertet judicium.

¹³Quem constituit alium super terram?

aut quem posuit super orbem quem fabricatus est?

¹⁴Si direxerit ad eum cor suum,

spiritum illius et flatum ad se trahet.

¹⁵Deficiet omnis caro simul,

et homo in cinerem revertetur.

¹⁶Si habes ergo intellectum, audi quod dicitur,

et ausculta vocem eloquii mei:

¹⁷numquid qui non amat judicium sanari potest?

et quomodo tu eum qui justus est in tantum condemnas?

¹⁸Qui dicit regi: Apostata;

qui vocat duces impios;

¹⁹qui non accipit personas principum,

nec cognovit tyrannum cum disceptaret contra pauperem:

opus enim manuum ejus sunt universi.

²⁰Subito morientur, et in media nocte turbabuntur populi:

et pertransibunt, et auferent violentum absque manu.

²¹Oculi enim ejus super vias hominum,

et omnes gressus eorum considerat.

²²Non sunt tenebræ, et non est umbra mortis,

ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem,

²³neque enim ultra in hominis potestate est,

ut veniat ad Deum in judicium.

²⁴Conteret multos, et innumerabiles,

et stare faciet alios pro eis.

²⁵Novit enim opera eorum,

et idcirco inducet noctem, et conterentur.

²⁶Quasi impios percussit eos

in loco videntium:

²⁷qui quasi de industria recesserunt ab eo,

et omnes vias ejus intelligere noluerunt:

²⁸ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni,

et audiret vocem pauperum.

²⁹Ipso enim concedente pacem, quis est qui condemnet?

ex quo absconderit vultum, quis est qui contempletur eum,

et super gentes, et super omnes homines?

³⁰Qui regnare facit hominem hypocritam

propter peccata populi.

³¹Quia ergo ego locutus sum ad Deum,

te quoque non prohibebo.

³²Si erravi, tu doce me;

si iniquitatem locutus sum, ultra non addam.

³³Numquid a te Deus expetit eam, quia displicuit tibi?

tu enim cœpisti loqui, et non ego:

quod si quid nosti melius, loquere.

³⁴Viri intelligentes loquantur mihi,

et vir sapiens audiat me.

³⁵Job autem stulte locutus est,

et verba illius non sonant disciplinam.

³⁶Pater mi, probetur Job usque ad finem:

ne desinas ab homine iniquitatis:

³⁷quia addit super peccata sua blasphemiam,

inter nos interim constringatur:

et tunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum.