Jeremiah 8:13–22

¹³Congregans congregabo eos, ait Dominus.

Non est uva in vitibus, et non sunt ficus in ficulnea:

folium defluxit,

et dedi eis quæ prætergressa sunt.

¹⁴Quare sedemus?

convenite, et ingrediamur civitatem munitam,

et sileamus ibi:

quia Dominus Deus noster silere nos fecit,

et potum dedit nobis aquam fellis:

peccavimus enim Domino.

¹⁵Exspectavimus pacem, et non erat bonum:

tempus medelæ, et ecce formido.

¹⁶A Dan auditus est fremitus equorum ejus;

a voce hinnituum pugnatorum ejus commota est omnis terra:

et venerunt, et devoraverunt terram et plenitudinem ejus;

urbem et habitatores ejus.

¹⁷Quia ecce ego mittam vobis serpentes regulos,

quibus non est incantatio:

et mordebunt vos, ait Dominus.

¹⁸Dolor meus super dolorem,

in me cor meum mœrens.

¹⁹Ecce vox clamoris filiæ populi mei de terra longinqua:

Numquid Dominus non est in Sion?

aut rex ejus non est in ea?

Quare ergo me ad iracundiam concitaverunt in sculptilibus suis,

et in vanitatibus alienis?

²⁰Transiit messis, finita est æstas,

et nos salvati non sumus.

²¹Super contritione filiæ populi mei contritus sum, et contristatus:

stupor obtinuit me.

²²Numquid resina non est in Galaad?

aut medicus non est ibi?

quare igitur non est obducta cicatrix filiæ populi mei?