Jeremiah 20:7–18

⁷Seduxisti me, Domine, et seductus sum:

fortior me fuisti, et invaluisti:

factus sum in derisum tota die;

omnes subsannant me.

⁸Quia jam olim loquor,

vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito:

et factus est mihi sermo Domini in opprobrium,

et in derisum tota die.

⁹Et dixi: Non recordabor ejus,

neque loquar ultra in nomine illius:

et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans,

claususque in ossibus meis,

et defeci, ferre non sustinens.

¹⁰Audivi enim contumelias multorum,

et terrorem in circuitu:

Persequimini, et persequamur eum,

ab omnibus viris qui erant pacifici mei,

et custodientes latus meum:

si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum,

et consequamur ultionem ex eo.

¹¹Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis:

idcirco qui persequuntur me cadent,

et infirmi erunt:

confundentur vehementer,

quia non intellexerunt opprobrium sempiternum,

quod numquam delebitur.

¹²Et tu, Domine exercituum, probator justi,

qui vides renes et cor,

videam, quæso, ultionem tuam ex eis:

tibi enim revelavi causam meam.

¹³Cantate Domino,

laudate Dominum,

quia liberavit animam pauperis de manu malorum.

¹⁴Maledicta dies in qua natus sum!

dies in qua peperit me mater mea

non sit benedicta!

¹⁵Maledictus vir qui annuntiavit patri meo,

dicens: Natus est tibi puer masculus,

et quasi gaudio lætificavit eum!

¹⁶Sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus,

et non pœnituit eum:

audiat clamorem mane,

et ululatum in tempore meridiano,

¹⁷qui non me interfecit a vulva,

ut fieret mihi mater mea sepulchrum,

et vulva ejus conceptus æternus!

¹⁸Quare de vulva egressus sum,

ut viderem laborem et dolorem,

et consumerentur in confusione dies mei?