Jeremiah 20

20¹Et audivit Phassur filius Emmer, sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos. ²Et percussit Phassur Jeremiam prophetam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori, in domo Domini. ³Cumque illuxisset in crastinum, eduxit Phassur Jeremiam de nervo, et dixit ad eum Jeremias: Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum, sed Pavorem undique. ⁴Quia hæc dicit Dominus:

Ecce ego dabo te in pavorem,

te et omnes amicos tuos:

et corruent gladio inimicorum suorum,

et oculi tui videbunt:

et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis,

et traducet eos in Babylonem,

et percutiet eos gladio.

⁵Et dabo universam substantiam civitatis hujus,

et omnem laborem ejus, omneque pretium,

et cunctos thesauros regum Juda

dabo in manu inimicorum eorum:

et diripient eos, et tollent,

et ducent in Babylonem.

⁶Tu autem, Phassur, et omnes habitatores domus tuæ,

ibitis in captivitatem:

et in Babylonem venies,

et ibi morieris, ibique sepelieris

tu, et omnes amici tui,

quibus prophetasti mendacium.

⁷Seduxisti me, Domine, et seductus sum:

fortior me fuisti, et invaluisti:

factus sum in derisum tota die;

omnes subsannant me.

⁸Quia jam olim loquor,

vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito:

et factus est mihi sermo Domini in opprobrium,

et in derisum tota die.

⁹Et dixi: Non recordabor ejus,

neque loquar ultra in nomine illius:

et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans,

claususque in ossibus meis,

et defeci, ferre non sustinens.

¹⁰Audivi enim contumelias multorum,

et terrorem in circuitu:

Persequimini, et persequamur eum,

ab omnibus viris qui erant pacifici mei,

et custodientes latus meum:

si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum,

et consequamur ultionem ex eo.

¹¹Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis:

idcirco qui persequuntur me cadent,

et infirmi erunt:

confundentur vehementer,

quia non intellexerunt opprobrium sempiternum,

quod numquam delebitur.

¹²Et tu, Domine exercituum, probator justi,

qui vides renes et cor,

videam, quæso, ultionem tuam ex eis:

tibi enim revelavi causam meam.

¹³Cantate Domino,

laudate Dominum,

quia liberavit animam pauperis de manu malorum.

¹⁴Maledicta dies in qua natus sum!

dies in qua peperit me mater mea

non sit benedicta!

¹⁵Maledictus vir qui annuntiavit patri meo,

dicens: Natus est tibi puer masculus,

et quasi gaudio lætificavit eum!

¹⁶Sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus,

et non pœnituit eum:

audiat clamorem mane,

et ululatum in tempore meridiano,

¹⁷qui non me interfecit a vulva,

ut fieret mihi mater mea sepulchrum,

et vulva ejus conceptus æternus!

¹⁸Quare de vulva egressus sum,

ut viderem laborem et dolorem,

et consumerentur in confusione dies mei?