Jeremiah 29–31

29¹Et hæc sunt verba libri quem misit Jeremias propheta de Jerusalem ad reliquias seniorum transmigrationis, et ad sacerdotes, et ad prophetas, et ad omnem populum quem traduxerat Nabuchodonosor de Jerusalem in Babylonem, ²postquam egressus est Jechonias rex, et domina, et eunuchi, et principes Juda et Jerusalem, et faber et inclusor, de Jerusalem, ³in manu Elasa filii Saphan, et Gamariæ filii Helciæ, quos misit Sedecias rex Juda ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Babylonem, dicens: ⁴Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël, omni transmigrationi quam transtuli de Jerusalem in Babylonem: ⁵Ædificate domos, et habitate: et plantate hortos, et comedite fructum eorum. ⁶Accipite uxores, et generate filios et filias: et date filiis vestris uxores, et filias vestras date viris, et pariant filios et filias: et multiplicamini ibi, et nolite esse pauci numero. ⁷Et quærite pacem civitatis ad quam transmigrare vos feci, et orate pro ea ad Dominum, quia in pace illius erit pax vobis. ⁸Hæc enim dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Non vos seducant prophetæ vestri qui sunt in medio vestrum, et divini vestri, et ne attendatis ad somnia vestra quæ vos somniatis: ⁹quia falso ipsi prophetant vobis in nomine meo, et non misi eos, dicit Dominus. ¹⁰Quia hæc dicit Dominus: Cum cœperint impleri in Babylone septuaginta anni, visitabo vos, et suscitabo super vos verbum meum bonum, ut reducam vos ad locum istum. ¹¹Ego enim scio cogitationes quas ego cogito super vos, ait Dominus, cogitationes pacis et non afflictionis, ut dem vobis finem et patientiam. ¹²Et invocabitis me, et ibitis: et orabitis me, et ego exaudiam vos. ¹³Quæretis me, et invenietis, cum quæsieritis me in toto corde vestro. ¹⁴Et inveniar a vobis, ait Dominus: et reducam captivitatem vestram, et congregabo vos de universis gentibus et de cunctis locis ad quæ expuli vos, dicit Dominus, et reverti vos faciam de loco ad quem transmigrare vos feci. ¹⁵Quia dixistis: Suscitavit nobis Dominus prophetas in Babylone: ¹⁶quia hæc dicit Dominus ad regem qui sedet super solium David, et ad omnem populum habitatorem urbis hujus, ad fratres vestros qui non sunt egressi vobiscum in transmigrationem: ¹⁷hæc dicit Dominus exercituum: Ecce mittam in eos gladium, et famem, et pestem: et ponam eos quasi ficus malas, quæ comedi non possunt eo quod pessimæ sint: ¹⁸et persequar eos in gladio, et in fame, et in pestilentia: et dabo eos in vexationem universis regnis terræ: in maledictionem, et in stuporem, et in sibilum, et in opprobrium cunctis gentibus ad quas ego ejeci eos, ¹⁹eo quod non audierint verba mea, dicit Dominus, quæ misit ad eos per servos meos prophetas, de nocte consurgens et mittens: et non audistis, dicit Dominus. ²⁰Vos ergo audite verbum Domini, omnis transmigratio quam emisi de Jerusalem in Babylonem. ²¹Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël, ad Achab filium Coliæ, et ad Sedeciam filium Maasiæ, qui prophetant vobis in nomine meo mendaciter: Ecce ego tradam eos in manus Nabuchodonosor regis Babylonis, et percutiet eos in oculis vestris: ²²et assumetur ex eis maledictio omni transmigrationi Juda quæ est in Babylone, dicentium: Ponat te Dominus sicut Sedeciam et sicut Achab, quos frixit rex Babylonis in igne: ²³pro eo quod fecerint stultitiam in Israël, et mœchati sunt in uxores amicorum suorum, et locuti sunt verbum in nomine meo mendaciter, quod non mandavi eis. Ego sum judex et testis, dicit Dominus. ²⁴Et ad Semeiam Nehelamiten dices: ²⁵Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Pro eo quod misisti in nomine tuo libros ad omnem populum qui est in Jerusalem, et ad Sophoniam filium Maasiæ sacerdotem, et ad universos sacerdotes, dicens: ²⁶Dominus dedit te sacerdotem pro Jojade sacerdote, ut sis dux in domo Domini, super omnem virum arreptitium et prophetantem, ut mittas eum in nervum et in carcerem: ²⁷et nunc quare non increpasti Jeremiam Anathothiten, qui prophetat vobis? ²⁸Quia super hoc misit in Babylonem ad nos, dicens: Longum est: ædificate domos, et habitate: et plantate hortos, et comedite fructus eorum. ²⁹Legit ergo Sophonias sacerdos librum istum in auribus Jeremiæ prophetæ. ³⁰Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens: ³¹Mitte ad omnem transmigrationem, dicens: Hæc dicit Dominus ad Semeiam Nehelamiten: Pro eo quod prophetavit vobis Semeias, et ego non misi eum, et fecit vos confidere in mendacio, ³²idcirco hæc dicit Dominus: Ecce ego visitabo super Semeiam Nehelamiten, et super semen ejus: non erit ei vir sedens in medio populi hujus, et non videbit bonum quod ego faciam populo meo, ait Dominus, quia prævaricationem locutus est adversus Dominum.

30¹Hoc verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, dicens: ²Hæc dicit Dominus Deus Israël, dicens: Scribe tibi omnia verba quæ locutus sum ad te, in libro. ³Ecce enim dies veniunt, dicit Dominus, et convertam conversionem populi mei Israël et Juda, ait Dominus: et convertam eos ad terram quam dedi patribus eorum, et possidebunt eam. ⁴Et hæc verba quæ locutus est Dominus ad Israël et ad Judam:

⁵Quoniam hæc dicit Dominus:

Vocem terroris audivimus:

formido, et non est pax.

⁶Interrogate, et videte si generat masculus:

quare ergo vidi omnis viri manum

super lumbum suum, quasi parturientis,

et conversæ sunt universæ facies in auruginem?

⁷Væ! quia magna dies illa,

nec est similis ejus:

tempusque tribulationis est Jacob,

et ex ipso salvabitur.

⁸Et erit in die illa, ait Dominus exercituum:

conteram jugum ejus de collo tuo,

et vincula ejus dirumpam,

et non dominabuntur ei amplius alieni:

⁹sed servient Domino Deo suo,

et David regi suo,

quem suscitabo eis.

¹⁰Tu ergo ne timeas, serve meus Jacob, ait Dominus,

neque paveas, Israël:

quia ecce ego salvabo te de terra longinqua,

et semen tuum de terra captivitatis eorum:

et revertetur Jacob, et quiescet,

et cunctis affluet bonis, et non erit quem formidet:

¹¹quoniam tecum ego sum, ait Dominus, ut salvem te.

Faciam enim consummationem in cunctis gentibus

in quibus dispersi te:

te autem non faciam in consummationem:

sed castigabo te in judicio,

ut non videaris tibi innoxius.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Insanabilis fractura tua;

pessima plaga tua:

¹³non est qui judicet judicium tuum ad alligandum:

curationum utilitas non est tibi.

¹⁴Omnes amatores tui obliti sunt tui,

teque non quærent:

plaga enim inimici percussi te castigatione crudeli:

propter multitudinem iniquitatis tuæ dura facta sunt peccata tua.

¹⁵Quid clamas super contritione tua?

insanabilis est dolor tuus:

propter multitudinem iniquitatis tuæ,

et propter dura peccata tua,

feci hæc tibi.

¹⁶Propterea omnes qui comedunt te devorabuntur,

et universi hostes tui in captivitatem ducentur:

et qui te vastant vastabuntur,

cunctosque prædatores tuos dabo in prædam.

¹⁷Obducam enim cicatricem tibi,

et a vulneribus tuis sanabo te, dicit Dominus.

Quia ejectam vocaverunt te, Sion:

hæc est, quæ non habebat requirentem.

¹⁸Hæc dicit Dominus:

Ecce ego convertam conversionem tabernaculorum Jacob,

et tectis ejus miserebor:

et ædificabitur civitas in excelso suo,

et templum juxta ordinem suum fundabitur:

¹⁹et egredietur de eis laus,

voxque ludentium.

Et multiplicabo eos, et non minuentur:

et glorificabo eos, et non attenuabuntur.

²⁰Et erunt filii ejus sicut a principio,

et cœtus ejus coram me permanebit,

et visitabo adversum omnes qui tribulant eum.

²¹Et erit dux ejus ex eo,

et princeps de medio ejus producetur:

et applicabo eum, et accedet ad me.

Quis enim iste est qui applicet cor suum

ut appropinquet mihi? ait Dominus:

²²et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.

²³Ecce turbo Domini, furor egrediens, procella ruens:

in capite impiorum conquiescet.

²⁴Non avertet iram indignationis Dominus,

donec faciat et compleat cogitationem cordis sui:

in novissimo dierum intelligetis ea.

31¹In tempore illo, dicit Dominus,

ero Deus universis cognationibus Israël,

et ipsi erunt mihi in populum.

²Hæc dicit Dominus:

Invenit gratiam in deserto populus qui remanserat a gladio:

vadet ad requiem suam Israël.

³Longe Dominus apparuit mihi.

Et in caritate perpetua dilexi te:

ideo attraxi te, miserans.

⁴Rursumque ædificabo te, et ædificaberis, virgo Israël:

adhuc ornaberis tympanis tuis,

et egredieris in choro ludentium.

⁵Adhuc plantabis vineas in montibus Samariæ:

plantabunt plantantes,

et donec tempus veniat, non vindemiabunt.

⁶Quia erit dies in qua clamabunt custodes in monte Ephraim:

Surgite, et ascendamus in Sion ad Dominum Deum nostrum.

⁷Quia hæc dicit Dominus:

Exsultate in lætitia, Jacob,

et hinnite contra caput gentium:

personate, et canite, et dicite:

Salva, Domine, populum tuum, reliquias Israël.

⁸Ecce ego adducam eos de terra aquilonis,

et congregabo eos ab extremis terræ:

inter quos erunt cæcus et claudus,

prægnans et pariens simul,

cœtus magnus revertentium huc.

⁹In fletu venient,

et in misericordia reducam eos:

et adducam eos per torrentes aquarum in via recta,

et non impingent in ea,

quia factus sum Israëli pater,

et Ephraim primogenitus meus est.

¹⁰Audite verbum Domini, gentes,

et annuntiate in insulis quæ procul sunt,

et dicite: Qui dispersit Israël congregabit eum,

et custodiet eum sicut pastor gregem suum.

¹¹Redemit enim Dominus Jacob,

et liberavit eum de manu potentioris.

¹²Et venient, et laudabunt in monte Sion:

et confluent ad bona Domini,

super frumento, et vino, et oleo,

et fœtu pecorum et armentorum:

eritque anima eorum quasi hortus irriguus,

et ultra non esurient.

¹³Tunc lætabitur virgo in choro,

juvenes et senes simul:

et convertam luctum eorum in gaudium,

et consolabor eos, et lætificabo a dolore suo.

¹⁴Et inebriabo animam sacerdotum pinguedine,

et populus meus bonis meis adimplebitur, ait Dominus.

¹⁵Hæc dicit Dominus:

Vox in excelso audita est lamentationis:

luctus, et fletus Rachel plorantis filios suos,

et nolentis consolari super eis,

quia non sunt.

¹⁶Hæc dicit Dominus:

Quiescat vox tua a ploratu,

et oculi tui a lacrimis,

quia est merces operi tuo, ait Dominus,

et revertentur de terra inimici:

¹⁷et est spes novissimis tuis, ait Dominus,

et revertentur filii…