Jeremiah 21–52

21¹Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, quando misit ad eum rex Sedecias Phassur filium Melchiæ, et Sophoniam filium Maasiæ sacerdotem, dicens: ²Interroga pro nobis Dominum, quia Nabuchodonosor, rex Babylonis, præliatur adversum nos: si forte faciat Dominus nobiscum secundum omnia mirabilia sua, et recedat a nobis. ³Et dixit Jeremias ad eos: Sic dicetis Sedeciæ: ⁴Hæc dicit Dominus Deus Israël: Ecce ego convertam vasa belli quæ in manibus vestris sunt, et quibus vos pugnatis adversum regem Babylonis et Chaldæos qui obsident vos in circuitu murorum: et congregabo ea in medio civitatis hujus. ⁵Et debellabo ego vos in manu extenta, et in brachio forti, et in furore, et in indignatione, et in ira grandi. ⁶Et percutiam habitatores civitatis hujus: homines et bestiæ pestilentia magna morientur. ⁷Et post hæc, ait Dominus, dabo Sedeciam regem Juda, et servos ejus, et populum ejus, et qui derelicti sunt in civitate hac a peste, et gladio, et fame, in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu inimicorum eorum, et in manu quærentium animam eorum: et percutiet eos in ore gladii, et non flectetur, neque parcet, nec miserebitur. ⁸Et ad populum hunc dices: Hæc dicit Dominus: Ecce ego do coram vobis viam vitæ, et viam mortis. ⁹Qui habitaverit in urbe hac morietur gladio, et fame, et peste: qui autem egressus fuerit, et transfugerit ad Chaldæos qui obsident vos, vivet, et erit ei anima sua quasi spolium. ¹⁰Posui enim faciem meam super civitatem hanc in malum, et non in bonum, ait Dominus: in manu regis Babylonis dabitur, et exuret eam igni. ¹¹Et domui regis Juda:

Audite verba Domini,

¹²domus David.

Hæc dicit Dominus:

Judicate mane judicium,

et eruite vi oppressum de manu calumniantis,

ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea,

et succendatur, et non sit qui extinguat,

propter malitiam studiorum vestrorum.

¹³Ecce ego ad te, habitatricem vallis solidæ atque campestris,

ait Dominus:

qui dicitis: Quis percutiet nos?

et quis ingredietur domos nostras?

¹⁴Et visitabo super vos juxta fructum studiorum vestrorum,

dicit Dominus:

et succendam ignem in saltu ejus,

et devorabit omnia in circuitu ejus.

22¹Hæc dicit Dominus: Descende in domum regis Juda, et loqueris ibi verbum hoc, ²et dices:

Audi verbum Domini, rex Juda,

qui sedes super solium David:

tu et servi tui, et populus tuus,

qui ingredimini per portas istas.

³Hæc dicit Dominus:

Facite judicium et justitiam,

et liberate vi oppressum de manu calumniatoris:

et advenam, et pupillum, et viduam

nolite contristare, neque opprimatis inique,

et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto.

⁴Si enim facientes feceritis verbum istud,

ingredientur per portas domus hujus

reges sedentes de genere David super thronum ejus,

et ascendentes currus et equos,

ipsi, et servi, et populus eorum.

⁵Quod si non audieritis verba hæc:

in memetipso juravi, dicit Dominus,

quia in solitudinem erit domus hæc.

⁶Quia hæc dicit Dominus super domum regis Juda:

Galaad, tu mihi caput Libani,

si non posuero te solitudinem, urbes inhabitabiles!

⁷Et sanctificabo super te, interficientem virum et arma ejus:

et succident electas cedros tuas,

et præcipitabunt in ignem.

⁸Et pertransibunt gentes multæ per civitatem hanc,

et dicet unusquisque proximo suo:

Quare fecit Dominus sic civitati huic grandi?

⁹Et respondebunt:

Eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui,

et adoraverint deos alienos, et servierint eis.

¹⁰Nolite flere mortuum,

neque lugeatis super eum fletu:

plangite eum qui egreditur,

quia non revertetur ultra,

nec videbit terram nativitatis suæ.

¹¹Quia hæc dicit Dominus ad Sellum,

filium Josiæ, regem Juda,

qui regnavit pro Josia patre suo,

qui egressus est de loco isto:

Non revertetur huc amplius,

¹²sed in loco ad quem transtuli eum, ibi morietur,

et terram istam non videbit amplius.

¹³Væ qui ædificat domum suam in injustitia,

et cœnacula sua non in judicio:

amicum suum opprimet frustra,

et mercedem ejus non reddet ei:

¹⁴qui dicit: Ædificabo mihi domum latam,

et cœnacula spatiosa:

qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina,

pingitque sinopide.

¹⁵Numquid regnabis quoniam confers te cedro?

pater tuus numquid non comedit et bibit,

et fecit judicium et justitiam tunc cum bene erat ei?

¹⁶Judicavit causam pauperis et egeni in bonum suum:

numquid non ideo quia cognovit me? dicit Dominus.

¹⁷Tui vero oculi et cor ad avaritiam,

et ad sanguinem innocentem fundendum,

et ad calumniam, et ad cursum mali operis.

¹⁸Propterea hæc dicit Dominus ad Joakim,

filium Josiæ, regem Juda:

Non plangent eum: Væ frater! et væ soror!

non concrepabunt ei: Væ domine! et væ inclyte!

¹⁹Sepultura asini sepelietur,

putrefactus et projectus extra portas Jerusalem.

²⁰Ascende Libanum, et clama,

et in Basan da vocem tuam:

et clama ad transeuntes,

quia contriti sunt omnes amatores tui.

²¹Locutus sum ad te in abundantia tua,

et dixisti: Non audiam:

hæc est via tua ab adolescentia tua,

quia non audisti vocem meam.

²²Omnes pastores tuos pascet ventus,

et amatores tui in captivitatem ibunt:

et tunc confunderis,

et erubesces ab omni malitia tua.

²³Quæ sedes in Libano,

et nidificas in cedris,

quomodo congemuisti cum venissent tibi dolores,

quasi dolores parturientis?

²⁴Vivo ego, dicit Dominus,

quia si fuerit Jechonias filius Joakim regis Juda

annulus in manu dextera mea,

inde evellam eum,

²⁵et dabo te in manu quærentium animam tuam,

et in manu quorum tu formidas faciem,

et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis,

et in manu Chaldæorum:

²⁶et mittam te, et matrem tuam quæ genuit te,

in terram alienam, in qua nati non estis,

ibique moriemini.

²⁷Et in terram ad quam ipsi levant animam suam ut revertantur illuc,

non revertentur.

²⁸Numquid vas fictile atque contritum

vir iste Jechonias?

numquid vas absque omni voluptate?

quare abjecti sunt ipse et semen ejus,

et projecti in terram quam ignoraverunt?

²⁹Terra, terra, terra, audi sermonem Domini.

³⁰Hæc dicit Dominus:

Scribe virum istum sterilem,

virum qui in diebus suis non prosperabitur:

nec enim erit de semine ejus vir

qui sedeat super solium David,

et potestatem habeat ultra in Juda.

23¹Væ pastoribus qui disperdunt et dilacerant

gregem pascuæ meæ! dicit Dominus.

²Ideo hæc dicit Dominus Deus Israël

ad pastores qui pascunt populum meum:

Vos dispersistis gregem meum,

et ejecistis eos, et non visitastis eos:

ecce ego visitabo super vos

malitiam studiorum vestrorum, ait Dominus.

³Et ego congregabo reliquias gregis mei

de omnibus terris ad quas ejecero eos illuc:

et convertam eos ad rura sua,

et crescent et multiplicabuntur.

⁴Et suscitabo super eos pastores, et pascent eos:

non formidabunt ultra, et non pavebunt,

et nullus quæretur ex numero, dicit Dominus.

⁵Ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et suscitabo David germen justum:

et regnabit rex, et sapiens erit,

et faciet judicium et justitiam in terra.

⁶In diebus illis salvabitur Juda,

et Israël habitabit confidenter:

et hoc est nomen quod vocabunt eum:

Dominus justus noster.

⁷Propter hoc ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et non dicent ultra: Vivit Dominus,

qui eduxit filios Israël de terra Ægypti,

⁸sed: Vivit Dominus,

qui eduxit et adduxit semen domus Israël de terra aquilonis,

et de cunctis terris ad quas ejeceram eos illuc,

et habitabunt in terra sua.

⁹Ad prophetas:

Contritum est cor meum in medio mei;

contremuerunt omnia ossa mea:

factus sum quasi vir ebrius,

et quasi homo madidus a vino,

a facie Domini,

et a facie verborum sanctorum ejus.

¹⁰Quia adulteris repleta est terra,

quia a facie maledictionis luxit terra,

arefacta sunt arva deserti:

factus est cursus eorum malus,

et fortitudo eorum dissimilis.

¹¹Propheta namque et sacerdos polluti sunt,

et in domo mea inveni malum eorum, ait Dominus.

¹²Idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris:

impellentur enim, et corruent in ea:

afferam enim super eos mala,

annum visitationis eorum, ait Dominus.

¹³Et in prophetis Samariæ vidi fatuitatem:

prophetabant in Baal,

et decipiebant populum meum Israël.

¹⁴Et in prophetis Jerusalem vidi similitudinem adulterantium,

et iter mendacii:

et confortaverunt manus pessimorum,

ut non converteretur unusquisque a malitia sua:

facti sunt mihi omnes ut Sodoma,

et habitatores ejus quasi Gomorrha.

¹⁵Propterea hæc dicit Dominus exercituum ad prophetas:

Ecce ego cibabo eos absinthio,

et potabo eos felle:

a prophetis enim Jerusalem egressa est pollutio

super omnem terram.

¹⁶Hæc dicit Dominus exercituum:

Nolite audire verba prophetarum

qui prophetant vobis, et decipiunt vos:

visionem cordis sui loquuntur,

non de ore Domini.

¹⁷Dicunt his qui blasphemant me:

Locutus est Dominus: Pax erit vobis:

et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt:

Non veniet super vos malum.

¹⁸Quis enim affuit in consilio Domini,

et vidit, et audivit sermonem ejus?

quis consideravit verbum illius, et audivit?

¹⁹Ecce turbo Dominicæ indignationis egredietur,

et tempestas erumpens super caput impiorum veniet.

²⁰Non revertetur furor Domini,

usque dum faciat et usque dum compleat cogitationem cordis sui:

in novissimis diebus intelligetis consilium ejus.

²¹Non mittebam prophetas,

et ipsi currebant:

non loquebar ad eos,

et ipsi prophetabant.

²²Si stetissent in consilio meo,

et nota fecissent verba mea populo meo,

avertissem utique eos a via sua mala,

et a cogitationibus suis pessimis.

²³Putasne Deus e vicino ego sum, dicit Dominus,

et non Deus de longe?

²⁴Si occultabitur vir in absconditis,

et ego non videbo eum? dicit Dominus.

Numquid non cælum et terram ego impleo? dicit Dominus.

²⁵Audivi quæ dixerunt prophetæ

prophetantes in nomine meo mendacium,

atque dicentes: Somniavi, somniavi.

²⁶Usquequo istud est in corde prophetarum vaticinantium mendacium,

et prophetantium seductiones cordis sui?

²⁷Qui volunt facere ut obliviscatur populus meus nominis mei,

propter somnia eorum quæ narrat unusquisque ad proximum suum,

sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal?

²⁸Propheta qui habet somnium,

narret somnium:

et qui habet sermonem meum,

loquatur sermonem meum vere.

Quid paleis ad triticum? dicit Dominus.

²⁹Numquid non verba…