Isaiah 65:1–9

¹Quæsierunt me qui ante non interrogabant;

invenerunt qui non quæsierunt me.

Dixi: Ecce ego, ecce ego,

ad gentem quæ non invocabat nomen meum.

²Expandi manus meas tota die

ad populum incredulum,

qui graditur in via non bona

post cogitationes suas.

³Populus qui ad iracundiam provocat me

ante faciem meam semper;

qui immolant in hortis,

et sacrificant super lateres;

⁴qui habitant in sepulchris,

et in delubris idolorum dormiunt;

qui comedunt carnem suillam,

et jus profanum in vasis eorum;

⁵qui dicunt: Recede a me,

non appropinques mihi, quia immundus es.

Isti fumus erunt in furore meo,

ignis ardens tota die.

⁶Ecce scriptum est coram me:

Non tacebo, sed reddam,

et retribuam in sinum eorum.

⁷Iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul,

dicit Dominus;

qui sacrificaverunt super montes,

et super colles exprobraverunt mihi;

et remetiar opus eorum primum

in sinu eorum.

⁸Hæc dicit Dominus:

Quomodo si inveniatur granum in botro,

et dicatur: Ne dissipes illud,

quoniam benedictio est:

sic faciam propter servos meos,

ut non disperdam totum.

⁹Et educam de Jacob semen,

et de Juda possidentem montes meos;

et hæreditabunt eam electi mei,

et servi mei habitabunt ibi.