Isaiah 63:7–14

⁷Miserationum Domini recordabor;

laudem Domini

super omnibus quæ reddidit nobis Dominus,

et super multitudinem bonorum domui Israël,

quæ largitus est eis secundum indulgentiam suam,

et secundum multitudinem misericordiarum suarum.

⁸Et dixit: Verumtamen populus meus est,

filii non negantes;

et factus est eis salvator.

⁹In omni tribulatione eorum non est tribulatus,

et angelus faciei ejus salvavit eos:

in dilectione sua et in indulgentia sua

ipse redemit eos,

et portavit eos, et elevavit eos

cunctis diebus sæculi.

¹⁰Ipsi autem ad iracundiam provocaverunt,

et afflixerunt spiritum Sancti ejus:

et conversus est eis in inimicum,

et ipse debellavit eos.

¹¹Et recordatus est dierum sæculi Moysi, et populi sui.

Ubi est qui eduxit eos de mari

cum pastoribus gregis sui?

Ubi est qui posuit in medio ejus

spiritum Sancti sui;

¹²qui eduxit ad dexteram Moysen,

brachio majestatis suæ;

qui scidit aquas ante eos,

ut faceret sibi nomen sempiternum;

¹³qui eduxit eos per abyssos,

quasi equum in deserto

non impingentem?

¹⁴Quasi animal in campo descendens,

spiritus Domini ductor ejus fuit.

Sic adduxisti populum tuum,

ut faceres tibi nomen gloriæ.