Isaiah 5:1–7

¹Cantabo dilecto meo

canticum patruelis mei vineæ suæ.

Vinea facta est dilecto meo

in cornu filio olei.

²Et sepivit eam, et lapides elegit ex illa,

et plantavit eam electam;

et ædificavit turrim in medio ejus,

et torcular exstruxit in ea;

et exspectavit ut faceret uvas,

et fecit labruscas.

³Nunc ergo, habitatores Jerusalem

et viri Juda,

judicate inter me

et vineam meam.

⁴Quid est quod debui ultra facere vineæ meæ,

et non feci ei?

an quod exspectavi ut faceret uvas,

et fecit labruscas?

⁵Et nunc ostendam vobis

quid ego faciam vineæ meæ:

auferam sepem ejus,

et erit in direptionem;

diruam maceriam ejus,

et erit in conculcationem.

⁶Et ponam eam desertam;

non putabitur et non fodietur:

et ascendent vepres et spinæ,

et nubibus mandabo

ne pluant super eam imbrem.

⁷Vinea enim Domini exercituum

domus Israël est;

et vir Juda

germen ejus delectabile:

et exspectavi ut faceret judicium,

et ecce iniquitas;

et justitiam, et ecce clamor.