Isaiah 49:17–23

¹⁷Venerunt structores tui;

destruentes te et dissipantes a te exibunt.

¹⁸Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi.

Vivo ego, dicit Dominus,

quia omnibus his velut ornamento vestieris,

et circumdabis tibi eos quasi sponsa;

¹⁹quia deserta tua, et solitudines tuæ,

et terra ruinæ tuæ,

nunc angusta erunt præ habitatoribus;

et longe fugabuntur qui absorbebant te.

²⁰Adhuc dicent in auribus tuis

filii sterilitatis tuæ:

Angustus est mihi locus;

fac spatium mihi ut habitem.

²¹Et dices in corde tuo:

Quis genuit mihi istos?

ego sterilis et non pariens,

transmigrata, et captiva;

et istos quis enutrivit?

ego destituta et sola;

et isti ubi erant?

²²Hæc dicit Dominus Deus:

Ecce levabo ad gentes manum meam,

et ad populos exaltabo signum meum:

et afferent filios tuos in ulnis,

et filias tuas super humeros portabunt.

²³Et erunt reges nutritii tui,

et reginæ nutrices tuæ;

vultu in terram demisso adorabunt te,

et pulverem pedum tuorum lingent.

Et scies quia ego Dominus,

super quo non confundentur qui exspectant eum.