38¹In diebus illis ægrotavit Ezechias usque ad mortem; et introivit ad eum Isaias, filius Amos, propheta, et dixit ei: Hæc dicit Dominus: Dispone domui tuæ, quia morieris tu, et non vives. ²Et convertit Ezechias faciem suam ad parietem, et oravit ad Dominum, ³et dixit: Obsecro, Domine, memento, quæso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto, et quod bonum est in oculis tuis fecerim. Et flevit Ezechias fletu magno. ⁴Et factum est verbum Domini ad Isaiam, dicens: ⁵Vade, et dic Ezechiæ: Hæc dicit Dominus Deus David patris tui: Audivi orationem tuam, et vidi lacrimas tuas; ecce ego adjiciam super dies tuos quindecim annos, ⁶et de manu regis Assyriorum eruam te, et civitatem istam, et protegam eam. ⁷Hoc autem tibi erit signum a Domino, quia faciet Dominus verbum hoc quod locutus est: ⁸ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Achaz in sole, retrorsum decem lineis. Et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat.

⁹Scriptura Ezechiæ, regis Juda, cum ægrotasset et convaluisset de infirmitate sua.

¹⁰Ego dixi in dimidio dierum meorum:

Vadam ad portas inferi;

quæsivi residuum annorum meorum.

¹¹Dixi: Non videbo Dominum Deum

in terra viventium;

non aspiciam hominem ultra,

et habitatorem quietis.

¹²Generatio mea ablata est, et convoluta est a me,

quasi tabernaculum pastorum.

Præcisa est velut a texente vita mea;

dum adhuc ordirer, succidit me:

de mane usque ad vesperam finies me.

¹³Sperabam usque ad mane;

quasi leo, sic contrivit omnia ossa mea:

de mane usque ad vesperam finies me.

¹⁴Sicut pullus hirundinis, sic clamabo;

meditabor ut columba.

Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum.

Domine, vim patior: responde pro me.

¹⁵Quid dicam, aut quid respondebit mihi,

cum ipse fecerit?

Recogitabo tibi omnes annos meos

in amaritudine animæ meæ.

¹⁶Domine, si sic vivitur,

et in talibus vita spiritus mei,

corripies me, et vivificabis me.

¹⁷Ecce in pace amaritudo mea amarissima.

Tu autem eruisti animam meam

ut non periret;

projecisti post tergum tuum

omnia peccata mea.

¹⁸Quia non infernus confitebitur tibi,

neque mors laudabit te:

non exspectabunt qui descendunt in lacum

veritatem tuam.

¹⁹Vivens, vivens ipse confitebitur tibi,

sicut et ego hodie;

pater filiis notam faciet

veritatem tuam.

²⁰Domine, salvum me fac!

et psalmos nostros cantabimus

cunctis diebus vitæ nostræ

in domo Domini.

²¹Et jussit Isaias ut tollerent massam de ficis, et cataplasmarent super vulnus, et sanaretur. ²²Et dixit Ezechias: Quod erit signum quia ascendam in domum Domini?

Read in Logos

Public Domain