Isaiah 3:1–15

¹Ecce enim Dominator, Dominus exercituum,

auferet a Jerusalem et a Juda

validum et fortem,

omne robur panis, et omne robur aquæ;

²fortem, et virum bellatorem,

judicem, et prophetam, et ariolum, et senem;

³principem super quinquaginta, et honorabilem vultu et consiliarium,

et sapientem de architectis, et prudentem eloquii mystici.

⁴Et dabo pueros principes eorum,

et effeminati dominabuntur eis;

⁵et irruet populus, vir ad virum,

et unusquisque ad proximum suum;

tumultuabitur puer contra senem,

et ignobilis contra nobilem.

⁶Apprehendet enim vir fratrem suum,

domesticum patris sui:

Vestimentum tibi est, princeps esto noster,

ruina autem hæc sub manu tua.

⁷Respondebit in die illa, dicens:

Non sum medicus,

et in domo mea non est panis neque vestimentum:

nolite constituere me principem populi.

⁸Ruit enim Jerusalem, et Judas concidit,

quia lingua eorum et adinventiones eorum contra Dominum,

ut provocarent oculos majestatis ejus.

⁹Agnitio vultus eorum respondit eis;

et peccatum suum quasi Sodoma prædicaverunt, nec absconderunt.

Væ animæ eorum, quoniam reddita sunt eis mala!

¹⁰Dicite justo quoniam bene,

quoniam fructum adinventionum suarum comedet.

¹¹Væ impio in malum!

retributio enim manuum ejus fiet ei.

¹²Populum meum exactores sui spoliaverunt,

et mulieres dominatæ sunt eis.

Popule meus, qui te beatum dicunt, ipsi te decipiunt,

et viam gressuum tuorum dissipant.

¹³Stat ad judicandum Dominus,

et stat ad judicandos populos.

¹⁴Dominus ad judicium veniet

cum senibus populi sui, et principibus ejus;

vos enim depasti estis vineam,

et rapina pauperis in domo vestra.

¹⁵Quare atteritis populum meum,

et facies pauperum commolitis?

dicit Dominus exercituum.