Hebrews 7–8

7¹Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahæ regresso a cæde regum, et benedixit ei: ²cui et decimas omnium divisit Abraham: primum quidem qui interpretatur rex justitiæ: deinde autem et rex Salem, quod est, rex pacis, ³sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum, neque finem vitæ habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum.

⁴Intuemini autem quantus sit hic, cui et decimas dedit de præcipuis Abraham patriarcha. ⁵Et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes, mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem, id est, a fratribus suis: quamquam et ipsi exierint de lumbis Abrahæ. ⁶Cujus autem generatio non annumeratur in eis, decimas sumpsit ab Abraham, et hunc, qui habebat repromissiones, benedixit. ⁷Sine ulla autem contradictione, quod minus est, a meliore benedicitur. ⁸Et hic quidem, decimas morientes homines accipiunt: ibi autem contestatur, quia vivit. ⁹Et (ut ita dictum sit) per Abraham, et Levi, qui decimas accepit, decimatus est: ¹⁰adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei Melchisedech.

¹¹Si ergo consummatio per sacerdotium Leviticum erat (populus enim sub ipso legem accepit) quid adhuc necessarium fuit secundum ordinem Melchisedech, alium surgere sacerdotem, et non secundum ordinem Aaron dici? ¹²Translato enim sacerdotio, necesse erat ut et legis translatio fiat. ¹³In quo enim hæc dicuntur, de alia tribu est, de qua nullus altari præsto fuit. ¹⁴Manifestum est enim quod ex Juda ortus sit Dominus noster: in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est. ¹⁵Et amplius adhuc manifestum est: si secundum similitudinem Melchisedech exsurgat alius sacerdos, ¹⁶qui non secundum legem mandati carnalis factus est, sed secundum virtutem vitæ insolubilis. ¹⁷Contestatur enim: Quoniam tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech. ¹⁸Reprobatio quidem fit præcedentis mandati, propter infirmitatem ejus, et inutilitatem: ¹⁹nihil enim ad perfectum adduxit lex: introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum. ²⁰Et quantum est non sine jurejurando (alii quidem sine jurejurando sacerdotes facti sunt, ²¹hic autem cum jurejurando per eum, qui dixit ad illum: Juravit Dominus, et non pœnitebit eum: tu es sacerdos in æternum): ²²in tantum melioris testamenti sponsor factus est Jesus. ²³Et alii quidem plures facti sunt sacerdotes, idcirco quod morte prohiberentur permanere: ²⁴hic autem eo quod maneat in æternum, sempiternum habet sacerdotium. ²⁵Unde et salvare in perpetuum potest accedentes per semetipsum ad Deum: semper vivens ad interpellandum pro nobis. ²⁶Talis enim decebat ut nobis esset pontifex, sanctus, innocens, impollutus, segregatus a peccatoribus, et excelsior cælis factus: ²⁷qui non habet necessitatem quotidie, quemadmodum sacerdotes, prius pro suis delictis hostias offerre, deinde pro populi: hoc enim fecit semel, seipsum offerendo. ²⁸Lex enim homines constituit sacerdotes infirmitatem habentes: sermo autem jurisjurandi, qui post legem est, Filium in æternum perfectum.

8¹Capitulum autem super ea quæ dicuntur: Talem habemus pontificem, qui consedit in dextera sedis magnitudinis in cælis, ²sanctorum minister, et tabernaculi veri, quod fixit Dominus, et non homo. ³Omnis enim pontifex ad offerendum munera, et hostias constituitur: unde necesse est et hunc habere aliquid, quod offerat. ⁴Si ergo esset super terram, nec esset sacerdos: cum essent qui offerrent secundum legem munera, ⁵qui exemplari, et umbræ deserviunt cælestium. Sicut responsum est Moysi, cum consummaret tabernaculum: Vide (inquit) omnia facito secundum exemplar, quod tibi ostensum est in monte. ⁶Nunc autem melius sortitus est ministerium, quanto et melioris testamenti mediator est, quod in melioribus repromissionibus sancitum est. ⁷Nam si illud prius culpa vacasset, non utique secundi locus inquireretur. ⁸Vituperans enim eos dicit: Ecce dies venient, dicit Dominus: et consummabo super domum Israël, et super domum Juda, testamentum novum, ⁹non secundum testamentum quod feci patribus eorum in die qua apprehendi manum eorum ut educerem illos de terra Ægypti: quoniam ipsi non permanserunt in testamento meo: et ego neglexi eos, dicit Dominus. ¹⁰Quia hoc est testamentum quod disponam domui Israël post dies illos, dicit Dominus: dando leges meas in mentem eorum, et in corde eorum superscribam eas: et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum: ¹¹et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum: quoniam omnes scient me a minore usque ad majorem eorum: ¹²quia propitius ero iniquitatibus eorum, et peccatorum eorum jam non memorabor. ¹³Dicendo autem novum: veteravit prius. Quod autem antiquatur, et senescit, prope interitum est.