²²Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham: Deus tecum est in universis quæ agis. ²³Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique meæ: sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terræ in qua versatus es advena. ²⁴Dixitque Abraham: Ego jurabo. ²⁵Et increpavit Abimelech propter puteum aquæ quem vi abstulerunt servi ejus. ²⁶Responditque Abimelech: Nescivi quis fecerit hanc rem: sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi præter hodie. ²⁷Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech: percusseruntque ambo fœdus. ²⁸Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum. ²⁹Cui dixit Abimelech: Quid sibi volunt septem agnæ istæ, quas stare fecisti seorsum? ³⁰At ille: Septem, inquit, agnas accipies de manu mea: ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum. ³¹Idcirco vocatus est locus ille Bersabee: quia ibi uterque juravit. ³²Et inierunt fœdus pro puteo juramenti. ³³Surrexit autem Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in terram Palæstinorum. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei æterni.

Read in Logos

Public Domain