Galatians 4–5

4¹Dico autem: quanto tempore hæres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium: ²sed sub tutoribus et actoribus est usque ad præfinitum tempus a patre: ³ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes. ⁴At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege, ⁵ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus. ⁶Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater. ⁷Itaque jam non est servus, sed filius: quod si filius, et hæres per Deum.

⁸Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis. ⁹Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis? ¹⁰Dies observatis, et menses, et tempora, et annos. ¹¹Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.

¹²Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me læsistis. ¹³Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis jampridem: et tentationem vestram in carne mea ¹⁴non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Jesum. ¹⁵Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi. ¹⁶Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis? ¹⁷Æmulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos æmulemini. ¹⁸Bonum autem æmulamini in bono semper: et non tantum cum præsens sum apud vos. ¹⁹Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis: ²⁰vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis.

²¹Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis? ²²Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera. ²³Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem: ²⁴quæ sunt per allegoriam dicta. Hæc enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quæ est Agar: ²⁵Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est ei quæ nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis. ²⁶Illa autem, quæ sursum est Jerusalem, libera est, quæ est mater nostra. ²⁷Scriptum est enim:

Lætare sterilis, quæ non paris;

erumpe et clama, quæ non parturis:

quia multi filii desertæ,

magis quam ejus quæ habet virum.

²⁸Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus. ²⁹Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc. ³⁰Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam, et filium ejus: non enim hæres erit filius ancillæ cum filio liberæ. ³¹Itaque, fratres, non sumus ancillæ filii, sed liberæ: qua libertate Christus nos liberavit.

5¹State, et nolite iterum jugo servitutis contineri. ²Ecce ego Paulus dico vobis: quoniam si circumcidamini, Christus vobis nihil proderit. ³Testificor autem rursus omni homini circumcidenti se, quoniam debitor est universæ legis faciendæ. ⁴Evacuati estis a Christo, qui in lege justificamini: a gratia excidistis. ⁵Nos enim spiritu ex fide, spem justitiæ exspectamus. ⁶Nam in Christo Jesu neque circumcisio aliquid valet, neque præputium: sed fides, quæ per caritatem operatur. ⁷Currebatis bene: quis vos impedivit veritati non obedire? ⁸persuasio hæc non est ex eo, qui vocat vos. ⁹Modicum fermentum totam massam corrumpit. ¹⁰Ego confido in vobis in Domino, quod nihil aliud sapietis: qui autem conturbat vos, portabit judicium, quicumque est ille. ¹¹Ego autem, fratres, si circumcisionem adhuc prædico: quid adhuc persecutionem patior? ergo evacuatum est scandalum crucis. ¹²Utinam et abscindantur qui vos conturbant.

¹³Vos enim in libertatem vocati estis, fratres: tantum ne libertatem in occasionem detis carnis, sed per caritatem Spiritus servite invicem. ¹⁴Omnis enim lex in uno sermone impletur: Diliges proximum tuum sicut teipsum. ¹⁵Quod si invicem mordetis, et comeditis: videte ne ab invicem consumamini. ¹⁶Dico autem: Spiritu ambulate, et desideria carnis non perficietis. ¹⁷Caro enim concupiscit adversus spiritum, spiritus autem adversus carnem: hæc enim sibi invicem adversantur, ut non quæcumque vultis, illa faciatis. ¹⁸Quod si Spiritu ducimini, non estis sub lege. ¹⁹Manifesta sunt autem opera carnis, quæ sunt fornicatio, immunditia, impudicitia, luxuria, ²⁰idolorum servitus, veneficia, inimicitiæ, contentiones, æmulationes, iræ, rixæ, dissensiones, sectæ, ²¹invidiæ, homicidia, ebrietates, comessationes, et his similia, quæ prædico vobis, sicut prædixi: quoniam qui talia agunt, regnum Dei non consequentur. ²²Fructus autem Spiritus est caritas, gaudium, pax, patientia, benignitas, bonitas, longanimitas, ²³mansuetudo, fides, modestia, continentia, castitas. Adversus hujusmodi non est lex. ²⁴Qui autem sunt Christi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. ²⁵Si Spiritu vivimus, Spiritu et ambulemus. ²⁶Non efficiamur inanis gloriæ cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes.