Ezekiel 27:25–36

²⁵Naves maris, principes tui in negotiatione tua:

et repleta es, et glorificata nimis in corde maris.

²⁶In aquis multis adduxerunt te remiges tui:

ventus auster contrivit te in corde maris.

²⁷Divitiæ tuæ, et thesauri tui,

et multiplex instrumentum tuum:

nautæ tui et gubernatores tui,

qui tenebant supellectilem tuam,

et populo tuo præerant:

viri quoque bellatores tui, qui erant in te,

cum universa multitudine tua quæ est in medio tui,

cadent in corde maris in die ruinæ tuæ:

²⁸a sonitu clamoris gubernatorum tuorum conturbabuntur classes.

²⁹Et descendent de navibus suis omnes qui tenebant remum:

nautæ et universi gubernatores maris in terra stabunt.

³⁰Et ejulabunt super te voce magna:

et clamabunt amare,

et superjacient pulverem capitibus suis,

et cinere conspergentur.

³¹Et radent super te calvitium,

et accingentur ciliciis:

et plorabunt te in amaritudine animæ, ploratu amarissimo.

³²Et assument super te carmen lugubre,

et plangent te:

Quæ est ut Tyrus, quæ obmutuit in medio maris?

³³Quæ in exitu negotiationum tuarum de mari

implesti populos multos:

in multitudine divitiarum tuarum, et populorum tuorum,

ditasti reges terræ.

³⁴Nunc contrita es a mari:

in profundis aquarum opes tuæ,

et omnis multitudo tua quæ erat in medio tui, ceciderunt.

³⁵Universi habitatores insularum obstupuerunt super te,

et reges earum omnes tempestate perculsi mutaverunt vultus.

³⁶Negotiatores populorum sibilaverunt super te:

ad nihilum deducta es,

et non eris usque in perpetuum.