Ecclesiastes 9

9¹Omnia hæc tractavi in corde meo,

ut curiose intelligerem.

Sunt justi atque sapientes,

et opera eorum in manu Dei;

et tamen nescit homo utrum amore an odio dignus sit.

²Sed omnia in futurum servantur incerta,

eo quod universa æque eveniant justo et impio,

bono et malo, mundo et immundo,

immolanti victimas et sacrificia contemnenti.

Sicut bonus, sic et peccator;

ut perjurus, ita et ille qui verum dejerat.

³Hoc est pessimum inter omnia quæ sub sole fiunt:

quia eadem cunctis eveniunt.

Unde et corda filiorum hominum implentur malitia

et contemptu in vita sua,

et post hæc ad inferos deducentur.

⁴Nemo est qui semper vivat, et qui hujus rei habeat fiduciam;

melior est canis vivus leone mortuo.

⁵Viventes enim sciunt se esse morituros;

mortui vero nihil noverunt amplius,

nec habent ultra mercedem,

quia oblivioni tradita est memoria eorum.

⁶Amor quoque, et odium, et invidiæ simul perierunt;

nec habent partem in hoc sæculo,

et in opere quod sub sole geritur.

⁷Vade ergo, et comede in lætitia panem tuum,

et bibe cum gaudio vinum tuum,

quia Deo placent opera tua.

⁸Omni tempore sint vestimenta tua candida,

et oleum de capite tuo non deficiat.

⁹Perfruere vita cum uxore quam diligis,

cunctis diebus vitæ instabilitatis tuæ,

qui dati sunt tibi sub sole omni tempore vanitatis tuæ:

hæc est enim pars in vita

et in labore tuo quo laboras sub sole.

¹⁰Quodcumque facere potest manus tua,

instanter operare,

quia nec opus, nec ratio, nec sapientia, nec scientia

erunt apud inferos, quo tu properas.

¹¹Verti me ad aliud, et vidi sub sole

nec velocium esse cursum,

nec fortium bellum,

nec sapientium panem,

nec doctorum divitias,

nec artificum gratiam;

sed tempus casumque in omnibus.

¹²Nescit homo finem suum;

sed sicut pisces capiuntur hamo,

et sicut aves laqueo comprehenduntur,

sic capiuntur homines in tempore malo,

cum eis extemplo supervenerit.

¹³Hanc quoque sub sole vidi sapientiam,

et probavi maximam:

¹⁴civitas parva, et pauci in ea viri;

venit contra eam rex magnus, et vallavit eam,

exstruxitque munitiones per gyrum, et perfecta est obsidio.

¹⁵Inventusque est in ea vir pauper et sapiens,

et liberavit urbem per sapientiam suam;

et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis.

¹⁶Et dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine.

Quomodo ergo sapientia pauperis contempta est,

et verba ejus non sunt audita?

¹⁷Verba sapientium audiuntur in silentio,

plus quam clamor principis inter stultos.

¹⁸Melior est sapientia quam arma bellica;

et qui in uno peccaverit, multa bona perdet.