1 Corinthians 9–10

9¹Non sum liber? non sum Apostolus? nonne Christum Jesum Dominum nostrum vidi? nonne opus meum vos estis in Domino? ²Et si aliis non sum Apostolus, sed tamen vobis sum: nam signaculum apostolatus mei vos estis in Domino. ³Mea defensio apud eos qui me interrogant, hæc est: ⁴Numquid non habemus potestatem manducandi et bibendi? ⁵numquid non habemus potestatem mulierem sororem circumducendi sicut et ceteri Apostoli, et fratres Domini, et Cephas? ⁶aut ego solus, et Barnabas, non habemus potestatem hoc operandi? ⁷Quis militat suis stipendiis umquam? quis plantat vineam, et de fructu ejus non edit? quis pascit gregem, et de lacte gregis non manducat? ⁸Numquid secundum hominem hæc dico? an et lex hæc non dicit? ⁹Scriptum est enim in lege Moysi: Non alligabis os bovi trituranti. Numquid de bobus cura est Deo? ¹⁰an propter nos utique hoc dicit? Nam propter nos scripta sunt: quoniam debet in spe qui arat, arare: et qui triturat, in spe fructus percipiendi. ¹¹Si nos vobis spiritualia seminavimus, magnum est si nos carnalia vestra metamus? ¹²Si alii potestatis vestræ participes sunt, quare non potius nos? Sed non usi sumus hac potestate: sed omnia sustinemus, ne quod offendiculum demus Evangelio Christi. ¹³Nescitis quoniam qui in sacrario operantur quæ de sacrario sunt, edunt: et qui altari deserviunt, cum altari participant? ¹⁴Ita et Dominus ordinavit iis qui Evangelium annuntiant, de Evangelio vivere. ¹⁵Ego autem nullo horum usus sum. Non autem scripsi hæc ut ita fiant in me: bonum est enim mihi magis mori, quam ut gloriam meam quis evacuet. ¹⁶Nam si evangelizavero, non est mihi gloria: necessitas enim mihi incumbit: væ enim mihi est, si non evangelizavero. ¹⁷Si enim volens hoc ago, mercedem habeo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est. ¹⁸Quæ est ergo merces mea? ut Evangelium prædicans, sine sumptu ponam Evangelium, ut non abutar potestate mea in Evangelio.

¹⁹Nam cum liber essem ex omnibus, omnium me servum feci, ut plures lucrifacerem. ²⁰Et factus sum Judæis tamquam Judæus, ut Judæos lucrarer: ²¹iis qui sub lege sunt, quasi sub lege essem (cum ipse non essem sub lege) ut eos qui sub lege erant, lucrifacerem: iis qui sine lege erant, tamquam sine lege essem (cum sine lege Dei non essem: sed in lege essem Christi) ut lucrifacerem eos qui sine lege erant. ²²Factus sum infirmis infirmus, ut infirmos lucrifacerem. Omnibus omnia factus sum, ut omnes facerem salvos. ²³Omnia autem facio propter Evangelium: ut particeps ejus efficiar. ²⁴Nescitis quod ii qui in stadio currunt, omnes quidem currunt, sed unus accipit bravium? Sic currite ut comprehendatis. ²⁵Omnis autem qui in agone contendit, ab omnibus se abstinet, et illi quidem ut corruptibilem coronam accipiant: nos autem incorruptam. ²⁶Ego igitur sic curro, non quasi in incertum: sic pugno, non quasi aërem verberans: ²⁷sed castigo corpus meum, et in servitutem redigo: ne forte cum aliis prædicaverim, ipse reprobus efficiar.

10¹Nolo enim vos ignorare fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt, ²et omnes in Moyse baptizati sunt in nube, et in mari: ³et omnes eamdem escam spiritalem manducaverunt, ⁴et omnes eumdem potum spiritalem biberunt (bibebant autem de spiritali, consequente eos, petra: petra autem erat Christus): ⁵sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo: nam prostrati sunt in deserto. ⁶Hæc autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt. ⁷Neque idololatræ efficiamini, sicut quidam ex ipsis: quemadmodum scriptum est: Sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere. ⁸Neque fornicemur, sicut quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia. ⁹Neque tentemus Christum, sicut quidam eorum tentaverunt, et a serpentibus perierunt. ¹⁰Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraverunt, et perierunt ab exterminatore. ¹¹Hæc autem omnia in figura contingebant illis: scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt. ¹²Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat. ¹³Tentatio vos non apprehendat nisi humana: fidelis autem Deus est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet etiam cum tentatione proventum ut possitis sustinere.

¹⁴Propter quod, carissimi mihi, fugite ab idolorum cultura: ¹⁵ut prudentibus loquor, vos ipsi judicate quod dico. ¹⁶Calix benedictionis, cui benedicimus, nonne communicatio sanguinis Christi est? et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est? ¹⁷Quoniam unus panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus. ¹⁸Videte Israël secundum carnem: nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris? ¹⁹Quid ergo? dico quod idolis immolatum sit aliquid? aut quod idolum, sit aliquid? ²⁰Sed quæ immolant gentes, dæmoniis immolant, et non Deo. Nolo autem vos socios fieri dæmoniorum: ²¹non potestis calicem Domini bibere, et calicem dæmoniorum; non potestis mensæ Domini participes esse, et mensæ dæmoniorum. ²²An æmulamur Dominum? numquid fortiores illo sumus? Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt. ²³Omnia mihi licent, sed non omnia ædificant.

²⁴Nemo quod suum est quærat, sed quod alterius. ²⁵Omne quod in macello venit, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁶Domini est terra, et plenitudo ejus. ²⁷Si quis vocat vos infidelium, et vultis ire: omne quod vobis apponitur, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁸Si quis autem dixerit: Hoc immolatum est idolis: nolite manducare propter illum qui indicavit, et propter conscientiam: ²⁹conscientiam autem dico non tuam, sed alterius. Ut quid enim libertas mea judicatur ab aliena conscientia? ³⁰Si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro eo quod gratias ago? ³¹Sive ergo manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis: omnia in gloriam Dei facite. ³²Sine offensione estote Judæis, et gentibus, et ecclesiæ Dei: ³³sicut et ego per omnia omnibus placeo, non quærens quod mihi utile est, sed quod multis: ut salvi fiant.