Zephaniah 2
Clementine VulgateOther versions
Latin
Arabic
Czech
English
- DARBY 1890 Darby Bible
- ASV American Standard Version
- AV 1873 The Cambridge Paragraph Bible of the Authorized English Version
- CSB Christian Standard Bible
- D-R Douay-Rheims Bible
- ESV English Standard Version
- GW GOD’S WORD Translation
- GNB Good News Translation
- HCSB The Holman Christian Standard Bible
- KJV 1900 King James Version
- LSB Legacy Standard Bible
- LEB The Lexham English Bible
- MSG The Message: The Bible in Contemporary Language
- NET The NET Bible
- NASB95 New American Standard Bible (1995)
- NCV New Century Version
- NIrV New International Reader’s Version (1998)
- NIV New International Version (2011)
- NKJV The New King James Version
- NLT New Living Translation
- NRSVue New Revised Standard Version: Updated Edition
- RSV The Revised Standard Version
- RSVCE The Revised Standard Version, Catholic Edition
- TNIV Today’s New International Version
- YLT Young’s Literal Translation
French
German
Hebrew
Hungarian
Italian
Korean
Portuguese
Russian
Simplified Chinese
Spanish
Traditional Chinese
21Convenite, congregamini, gens non amabilis,
2priusquam pariat jussio quasi pulverem transeuntem diem,
antequam veniat super vos ira furoris Domini,
antequam veniat super vos dies indignationis Domini.
3Quærite Dominum, omnes mansueti terræ,
qui judicium ejus estis operati;
quærite justum, quærite mansuetum,
si quomodo abscondamini in die furoris Domini.
4Quia Gaza destructa erit,
et Ascalon in desertum:
Azotum in meridie ejicient,
et Accaron eradicabitur.
5Væ qui habitatis funiculum maris, gens perditorum!
verbum Domini super vos, Chanaan, terra Philisthinorum;
et disperdam te, ita ut non sit inhabitator.
6Et erit funiculus maris requies pastorum, et caulæ pecorum;
7et erit funiculus ejus qui remanserit de domo Juda: ibi pascentur,
in domibus Ascalonis ad vesperam requiescent,
quia visitabit eos Dominus Deus eorum,
et avertet captivitatem eorum.
8Audivi opprobrium Moab,
et blasphemias filiorum Ammon,
quæ exprobraverunt populo meo,
et magnificati sunt super terminos eorum.
9Propterea vivo ego, dicit Dominus exercituum, Deus Israël,
quia Moab ut Sodoma erit,
et filii Ammon quasi Gomorrha:
siccitas spinarum, et acervi salis,
et desertum usque in æternum:
reliquiæ populi mei diripient eos,
et residui gentis meæ possidebunt illos.
10Hoc eis eveniet pro superbia sua,
quia blasphemaverunt et magnificati sunt
super populum Domini exercituum.
11Horribilis Dominus super eos,
et attenuabit omnes deos terræ:
et adorabunt eum viri de loco suo,
omnes insulæ gentium.
12Sed et vos, Æthiopes, interfecti gladio meo eritis.
13Et extendet manum suam super aquilonem, et perdet Assur,
et ponet speciosam in solitudinem,
et in invium, et quasi desertum.
14Et accubabunt in medio ejus greges, omnes bestiæ gentium;
et onocrotalus et ericius in liminibus ejus morabuntur:
vox cantantis in fenestra,
corvus in superliminari,
quoniam attenuabo robur ejus.
15Hæc est civitas gloriosa habitans in confidentia,
quæ dicebat in corde suo:
Ego sum, et extra me non est alia amplius:
quomodo facta est in desertum cubile bestiæ?
omnis qui transit per eam sibilabit,
et movebit manum suam.
Public Domain