Song of Solomon 1:1–16

¹Osculetur me osculo oris sui;

quia meliora sunt ubera tua vino,

²fragrantia unguentis optimis.

Oleum effusum nomen tuum;

ideo adolescentulæ dilexerunt te.

³Trahe me, post te curremus

in odorem unguentorum tuorum.

Introduxit me rex in cellaria sua;

exsultabimus et lætabimur in te,

memores uberum tuorum super vinum.

Recti diligunt te.

⁴Nigra sum, sed formosa, filiæ Jerusalem,

sicut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis.

⁵Nolite me considerare quod fusca sim,

quia decoloravit me sol.

Filii matris meæ pugnaverunt contra me;

posuerunt me custodem in vineis:

vineam meam non custodivi.

⁶Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi pascas,

ubi cubes in meridie,

ne vagari incipiam post greges sodalium tuorum.

⁷Si ignoras te, o pulcherrima inter mulieres,

egredere, et abi post vestigia gregum,

et pasce hædos tuos juxta tabernacula pastorum.

⁸Equitatui meo in curribus Pharaonis

assimilavi te, amica mea.

⁹Pulchræ sunt genæ tuæ sicut turturis;

collum tuum sicut monilia.

¹⁰Murenulas aureas faciemus tibi,

vermiculatas argento.

¹¹Dum esset rex in accubitu suo,

nardus mea dedit odorem suum.

¹²Fasciculus myrrhæ dilectus meus mihi;

inter ubera mea commorabitur.

¹³Botrus cypri dilectus meus mihi

in vineis Engaddi.

¹⁴Ecce tu pulchra es, amica mea! ecce tu pulchra es!

Oculi tui columbarum.

¹⁵Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus!

Lectulus noster floridus.

¹⁶Tigna domorum nostrarum cedrina,

laquearia nostra cypressina.