Psalm 52

¹In finem, pro Maëleth intelligentiæ David.

Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus.

²Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus;

non est qui faciat bonum.

³Deus de cælo prospexit super filios hominum,

ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

⁴Omnes declinaverunt; simul inutiles facti sunt:

non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

⁵Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem,

qui devorant plebem meam ut cibum panis?

⁶Deum non invocaverunt;

illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.

Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent:

confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

⁷Quis dabit ex Sion salutare Israël?

cum converterit Deus captivitatem plebis suæ,

exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.