Psalm 24

¹In finem. Psalmus David.

Ad te, Domine, levavi animam meam:

²Deus meus, in te confido; non erubescam.

³Neque irrideant me inimici mei:

etenim universi qui sustinent te, non confundentur.

⁴Confundantur omnes iniqua agentes supervacue.

Vias tuas, Domine, demonstra mihi,

et semitas tuas edoce me.

⁵Dirige me in veritate tua, et doce me,

quia tu es Deus salvator meus,

et te sustinui tota die.

⁶Reminiscere miserationum tuarum, Domine,

et misericordiarum tuarum quæ a sæculo sunt.

⁷Delicta juventutis meæ, et ignorantias meas, ne memineris.

Secundum misericordiam tuam memento mei tu,

propter bonitatem tuam, Domine.

⁸Dulcis et rectus Dominus;

propter hoc legem dabit delinquentibus in via.

⁹Diriget mansuetos in judicio;

docebit mites vias suas.

¹⁰Universæ viæ Domini, misericordia et veritas,

requirentibus testamentum ejus et testimonia ejus.

¹¹Propter nomen tuum, Domine,

propitiaberis peccato meo; multum est enim.

¹²Quis est homo qui timet Dominum?

legem statuit ei in via quam elegit.

¹³Anima ejus in bonis demorabitur,

et semen ejus hæreditabit terram.

¹⁴Firmamentum est Dominus timentibus eum;

et testamentum ipsius ut manifestetur illis.

¹⁵Oculi mei semper ad Dominum,

quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

¹⁶Respice in me, et miserere mei,

quia unicus et pauper sum ego.

¹⁷Tribulationes cordis mei multiplicatæ sunt:

de necessitatibus meis erue me.

¹⁸Vide humilitatem meam et laborem meum,

et dimitte universa delicta mea.

¹⁹Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt,

et odio iniquo oderunt me.

²⁰Custodi animam meam, et erue me:

non erubescam, quoniam speravi in te.

²¹Innocentes et recti adhæserunt mihi,

quia sustinui te.

²²Libera, Deus, Israël

ex omnibus tribulationibus suis.