Psalm 21:2–32

²Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti?

longe a salute mea verba delictorum meorum.

³Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies;

et nocte, et non ad insipientiam mihi.

⁴Tu autem in sancto habitas, laus Israël.

⁵In te speraverunt patres nostri;

speraverunt, et liberasti eos.

⁶Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt;

in te speraverunt, et non sunt confusi.

⁷Ego autem sum vermis, et non homo;

opprobrium hominum, et abjectio plebis.

⁸Omnes videntes me deriserunt me;

locuti sunt labiis, et moverunt caput.

⁹Speravit in Domino, eripiat eum:

salvum faciat eum, quoniam vult eum.

¹⁰Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre,

spes mea ab uberibus matris meæ.

¹¹In te projectus sum ex utero;

de ventre matris meæ Deus meus es tu:

¹²ne discesseris a me,

quoniam tribulatio proxima est,

quoniam non est qui adjuvet.

¹³Circumdederunt me vituli multi;

tauri pingues obsederunt me.

¹⁴Aperuerunt super me os suum,

sicut leo rapiens et rugiens.

¹⁵Sicut aqua effusus sum,

et dispersa sunt omnia ossa mea:

factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

¹⁶Aruit tamquam testa virtus mea,

et lingua mea adhæsit faucibus meis:

et in pulverem mortis deduxisti me.

¹⁷Quoniam circumdederunt me canes multi;

concilium malignantium obsedit me.

Foderunt manus meas et pedes meos;

¹⁸dinumeraverunt omnia ossa mea.

Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

¹⁹Diviserunt sibi vestimenta mea,

et super vestem meam miserunt sortem.

²⁰Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me;

ad defensionem meam conspice.

²¹Erue a framea, Deus, animam meam,

et de manu canis unicam meam.

²²Salva me ex ore leonis,

et a cornibus unicornium humilitatem meam.

²³Narrabo nomen tuum fratribus meis;

in medio ecclesiæ laudabo te.

²⁴Qui timetis Dominum, laudate eum;

universum semen Jacob, glorificate eum.

²⁵Timeat eum omne semen Israël,

quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis,

nec avertit faciem suam a me:

et cum clamarem ad eum, exaudivit me.

²⁶Apud te laus mea in ecclesia magna;

vota mea reddam in conspectu timentium eum.

²⁷Edent pauperes, et saturabuntur,

et laudabunt Dominum qui requirunt eum:

vivent corda eorum in sæculum sæculi.

²⁸Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ;

et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium:

²⁹quoniam Domini est regnum,

et ipse dominabitur gentium.

³⁰Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ;

in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.

³¹Et anima mea illi vivet;

et semen meum serviet ipsi.

³²Annuntiabitur Domino generatio ventura;

et annuntiabunt cæli justitiam ejus

populo qui nascetur, quem fecit Dominus.