Psalm 141

¹Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.

²Voce mea ad Dominum clamavi,

voce mea ad Dominum deprecatus sum.

³Effundo in conspectu ejus orationem meam,

et tribulationem meam ante ipsum pronuntio:

⁴in deficiendo ex me spiritum meum,

et tu cognovisti semitas meas.

In via hac qua ambulabam

absconderunt laqueum mihi.

⁵Considerabam ad dexteram, et videbam,

et non erat qui cognosceret me:

periit fuga a me,

et non est qui requirat animam meam.

⁶Clamavi ad te, Domine;

dixi: Tu es spes mea,

portio mea in terra viventium.

⁷Intende ad deprecationem meam,

quia humiliatus sum nimis.

Libera me a persequentibus me,

quia confortati sunt super me.

⁸Educ de custodia animam meam

ad confitendum nomini tuo;

me exspectant justi donec retribuas mihi.