Psalm 138:7–24

⁷Quo ibo a spiritu tuo?

et quo a facie tua fugiam?

⁸Si ascendero in cælum, tu illic es;

si descendero in infernum, ades.

⁹Si sumpsero pennas meas diluculo,

et habitavero in extremis maris,

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me,

et tenebit me dextera tua.

¹¹Et dixi: Forsitan tenebræ conculcabunt me;

et nox illuminatio mea in deliciis meis.

¹²Quia tenebræ non obscurabuntur a te,

et nox sicut dies illuminabitur:

sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

¹³Quia tu possedisti renes meos;

suscepisti me de utero matris meæ.

¹⁴Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es;

mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

¹⁵Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto;

et substantia mea in inferioribus terræ.

¹⁶Imperfectum meum viderunt oculi tui,

et in libro tuo omnes scribentur.

Dies formabuntur, et nemo in eis.

¹⁷Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus;

nimis confortatus est principatus eorum.

¹⁸Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur.

Exsurrexi, et adhuc sum tecum.

¹⁹Si occideris, Deus, peccatores,

viri sanguinum, declinate a me:

²⁰quia dicitis in cogitatione:

Accipient in vanitate civitates tuas.

²¹Nonne qui oderunt te, Domine, oderam,

et super inimicos tuos tabescebam?

²²Perfecto odio oderam illos,

et inimici facti sunt mihi.

²³Proba me, Deus, et scito cor meum;

interroga me, et cognosce semitas meas.

²⁴Et vide si via iniquitatis in me est,

et deduc me in via æterna.