Proverbs 9

9¹Sapientia ædificavit sibi domum:

excidit columnas septem.

²Immolavit victimas suas, miscuit vinum,

et proposuit mensam suam.

³Misit ancillas suas ut vocarent

ad arcem et ad mœnia civitatis.

⁴Si quis est parvulus, veniat ad me.

Et insipientibus locuta est:

⁵Venite, comedite panem meum,

et bibite vinum quod miscui vobis.

⁶Relinquite infantiam, et vivite,

et ambulate per vias prudentiæ.

⁷Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit,

et qui arguit impium, sibi maculam generat.

⁸Noli arguere derisorem, ne oderit te:

argue sapientem, et diliget te.

⁹Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia;

doce justum, et festinabit accipere.

¹⁰Principium sapientiæ timor Domini,

et scientia sanctorum prudentia.

¹¹Per me enim multiplicabuntur dies tui,

et addentur tibi anni vitæ.

¹²Si sapiens fueris, tibimetipsi eris;

si autem illusor, solus portabis malum.

¹³Mulier stulta et clamosa,

plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,

¹⁴sedit in foribus domus suæ,

super sellam in excelso urbis loco,

¹⁵ut vocaret transeuntes per viam,

et pergentes itinere suo:

¹⁶Qui est parvulus declinet ad me.

Et vecordi locuta est:

¹⁷Aquæ furtivæ dulciores sunt,

et panis absconditus suavior.

¹⁸Et ignoravit quod ibi sint gigantes,

et in profundis inferni convivæ ejus.