Proverbs 2

2¹Fili mi, si susceperis sermones meos,

et mandata mea absconderis penes te:

²ut audiat sapientiam auris tua,

inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam.

³Si enim sapientiam invocaveris,

et inclinaveris cor tuum prudentiæ;

⁴si quæsieris eam quasi pecuniam,

et sicut thesauros effoderis illam:

⁵tunc intelliges timorem Domini,

et scientiam Dei invenies,

⁶quia Dominus dat sapientiam,

et ex ore ejus prudentia et scientia.

⁷Custodiet rectorum salutem,

et proteget gradientes simpliciter,

⁸servans semitas justitiæ,

et vias sanctorum custodiens.

⁹Tunc intelliges justitiam, et judicium,

et æquitatem, et omnem semitam bonam.

¹⁰Si intraverit sapientia cor tuum,

et scientia animæ tuæ placuerit,

¹¹consilium custodiet te,

et prudentia servabit te:

¹²ut eruaris a via mala,

et ab homine qui perversa loquitur;

¹³qui relinquunt iter rectum,

et ambulant per vias tenebrosas;

¹⁴qui lætantur cum malefecerint,

et exsultant in rebus pessimis;

¹⁵quorum viæ perversæ sunt,

et infames gressus eorum.

¹⁶Ut eruaris a muliere aliena,

et ab extranea quæ mollit sermones suos,

¹⁷et relinquit ducem pubertatis suæ,

¹⁸et pacti Dei sui oblita est.

Inclinata est enim ad mortem domus ejus,

et ad inferos semitæ ipsius.

¹⁹Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur,

nec apprehendent semitas vitæ.

²⁰Ut ambules in via bona,

et calles justorum custodias:

²¹qui enim recti sunt habitabunt in terra,

et simplices permanebunt in ea;

²²impii vero de terra perdentur,

et qui inique agunt auferentur ex ea.