Numbers 23

23¹Dixitque Balaam ad Balac: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. ²Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram. ³Dixitque Balaam ad Balac: Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi. ⁴Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam: Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper. ⁵Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris. ⁶Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum: ⁷assumptaque parabola sua, dixit:

De Aram adduxit me Balac

rex Moabitarum, de montibus orientis:

Veni, inquit, et maledic Jacob;

propera, et detestare Israël.

⁸Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus?

qua ratione detester, quem Dominus non detestatur?

⁹De summis silicibus videbo eum,

et de collibus considerabo illum.

Populus solus habitabit,

et inter gentes non reputabitur.

¹⁰Quis dinumerare possit pulverem Jacob,

et nosse numerum stirpis Israël?

Moriatur anima mea morte justorum,

et fiant novissima mea horum similia.

¹¹Dixitque Balac ad Balaam: Quid est hoc quod agis? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis. ¹²Cui ille respondit: Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus? ¹³Dixit ergo Balac: Veni mecum in alterum locum unde partem Israël videas, et totum videre non possis: inde maledicito ei. ¹⁴Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, ædificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete, ¹⁵dixit ad Balac: Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam. ¹⁶Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris ei. ¹⁷Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac: Quid, inquit, locutus est Dominus? ¹⁸At ille, assumpta parabola sua, ait:

Sta, Balac, et ausculta; audi, fili Sephor:

¹⁹non est Deus quasi homo, ut mentiatur,

nec ut filius hominis, ut mutetur.

Dixit ergo, et non faciet?

locutus est, et non implebit?

²⁰Ad benedicendum adductus sum:

benedictionem prohibere non valeo.

²¹Non est idolum in Jacob,

nec videtur simulacrum in Israël.

Dominus Deus ejus cum eo est,

et clangor victoriæ regis in illo.

²²Deus eduxit illum de Ægypto,

cujus fortitudo similis est rhinocerotis.

²³Non est augurium in Jacob,

nec divinatio in Israël:

temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid operatus sit Deus.

²⁴Ecce populus ut leæna consurget,

et quasi leo erigetur:

non accubabit donec devoret prædam,

et occisorum sanguinem bibat.

²⁵Dixitque Balac ad Balaam: Nec maledicas ei, nec benedicas. ²⁶Et ille ait: Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem? ²⁷Et ait Balac ad eum: Veni, et ducam te ad alium locum: si forte placeat Deo ut inde maledicas eis. ²⁸Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem, ²⁹dixit ei Balaam: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. ³⁰Fecit Balac ut Balaam dixerat: imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.