²²Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen, ²³et mandavit per eum ad vos, a die qua cœpit jubere et ultra, ²⁴oblitaque fuerit facere multitudo: offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificium ejus ac liba, ut cæremoniæ postulant, hircumque pro peccato: ²⁵et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo: ²⁶et dimittetur universæ plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos: quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam. ²⁷Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo: ²⁸et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino: impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi. ²⁹Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes. ³⁰Anima vero, quæ per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo: ³¹verbum enim Domini contempsit, et præceptum illius fecit irritum: idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.

Read in Logos

Public Domain