Numbers 15

15¹Locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere ad filios Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram habitationis vestræ, quam ego dabo vobis, ³et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus: ⁴offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similæ, decimam partem ephi, conspersæ oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin: ⁵et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos ⁶et arietes erit sacrificium similæ duarum decimarum, quæ conspersa sit oleo tertiæ partis hin: ⁷et vinum ad libamentum tertiæ partis ejusdem mensuræ offeret in odorem suavitatis Domino. ⁸Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas, ⁹dabis per singulos boves similæ tres decimas conspersæ oleo, quod habeat medium mensuræ hin: ¹⁰et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ in oblationem suavissimi odoris Domino. ¹¹Sic facies ¹²per singulos boves et arietes et agnos et hædos. ¹³Tam indigenæ quam peregrini ¹⁴eodem ritu offerent sacrificia. ¹⁵Unum præceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terræ.

¹⁶Locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ¹⁷Loquere filiis Israël, et dices ad eos: ¹⁸Cum veneritis in terram, quam dabo vobis, ¹⁹et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino ²⁰de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis, ²¹ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.

²²Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen, ²³et mandavit per eum ad vos, a die qua cœpit jubere et ultra, ²⁴oblitaque fuerit facere multitudo: offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificium ejus ac liba, ut cæremoniæ postulant, hircumque pro peccato: ²⁵et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo: ²⁶et dimittetur universæ plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos: quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam. ²⁷Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo: ²⁸et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino: impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi. ²⁹Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes. ³⁰Anima vero, quæ per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo: ³¹verbum enim Domini contempsit, et præceptum illius fecit irritum: idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.

³²Factum est autem, cum essent filii Israël in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati, ³³obtulerunt eum Moysi et Aaron et universæ multitudini. ³⁴Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent. ³⁵Dixitque Dominus ad Moysen: Morte moriatur homo iste: obruat eum lapidibus omnis turba extra castra. ³⁶Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut præceperat Dominus.

³⁷Dixit quoque Dominus ad Moysen: ³⁸Loquere filiis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas: ³⁹quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes, ⁴⁰sed magis memores præceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo. ⁴¹Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut essem Deus vester.