Numbers 34–35

34¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Præcipe filiis Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vobis sorte ceciderit, his finibus terminabitur. ³Pars meridiana incipiet a solitudine Sin, quæ est juxta Edom: et habebit terminos contra orientem mare salsissimum. ⁴Qui circuibunt australem plagam per ascensum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perveniant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredientur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque ad Asemona. ⁵Ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Ægypti, et maris magni littore finietur. ⁶Plaga autem occidentalis a mari magno incipiet, et ipso fine claudetur. ⁷Porro ad septentrionalem plagam a mari magno termini incipient, pervenientes usque ad montem altissimum, ⁸a quo venient in Emath usque ad terminos Sedada: ⁹ibuntque confinia usque ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in parte aquilonis. ¹⁰Inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Enan usque Sephama, ¹¹et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem Daphnim: inde pervenient contra orientem ad mare Cenereth, ¹²et tendent usque ad Jordanem, et ad ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis terram per fines suos in circuitu.

¹³Præcepitque Moyses filiis Israël, dicens: Hæc erit terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Dominus dari novem tribubus, et dimidiæ tribui. ¹⁴Tribus enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filiorum Gad juxta cognationum numerum, media quoque tribus Manasse, ¹⁵id est, duæ semis tribus, acceperunt partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam. ¹⁶Et ait Dominus ad Moysen: ¹⁷Hæc sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, ¹⁸et singuli principes de tribubus singulis, ¹⁹quorum ista sunt vocabula. De tribu Juda, Caleb filius Jephone. ²⁰De tribu Simeon, Samuel filius Ammiud. ²¹De tribu Benjamin, Elidad filius Chaselon. ²²De tribu filiorum Dan, Bocci filius Jogli. ²³Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel filius Ephod. ²⁴De tribu Ephraim, Camuel filius Sephthan. ²⁵De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach. ²⁶De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan. ²⁷De tribu Aser, Ahiud filius Salomi. ²⁸De tribu Nephthali, Phedaël filius Ammiud. ²⁹Hi sunt, quibus præcepit Dominus ut dividerent filiis Israël terram Chanaan.

35¹Hæc quoque locutus est Dominus ad Moysen in campestribus Moab supra Jordanem, contra Jericho: ²Præcipe filiis Israël ut dent Levitis de possessionibus suis ³urbes ad habitandum, et suburbana earum per circuitum: ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac jumentis: ⁴quæ a muris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum spatio tendentur. ⁵Contra orientem duo millia erunt cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia: ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga æquali termino finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana. ⁶De ipsis autem oppidis, quæ Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem: et exceptis his, alia quadraginta duo oppida, ⁷id est, simul quadraginta octo cum suburbanis suis. ⁸Ipsæque urbes, quæ dabuntur de possessionibus filiorum Israël, ab his qui plus habent, plures auferentur: et qui minus, pauciores: singuli juxta mensuram hæreditatis suæ dabunt oppida Levitis.

⁹Ait Dominus ad Moysen: ¹⁰Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Quando transgressi fueritis Jordanem in terram Chanaan, ¹¹decernite quæ urbes esse debeant in præsidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint: ¹²in quibus cum fuerit profugus, cognatus occisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu multitudinis, et causa illius judicetur. ¹³De ipsis autem urbibus, quæ ad fugitivorum subsidia separantur, ¹⁴tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan, ¹⁵tam filiis Israël quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit. ¹⁶Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus est, reus erit homicidii, et ipse morietur. ¹⁷Si lapidem jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur. ¹⁸Si ligno percussus interierit, percussoris sanguine vindicabitur. ¹⁹Propinquus occisi, homicidam interficiet: statim ut apprehenderit eum, interficiet. ²⁰Si per odium quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum per insidias: ²¹aut cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit: percussor homicidii reus erit: cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugulabit. ²²Quod si fortuitu, et absque odio ²³et inimicitiis quidquam horum fecerit, ²⁴et hoc audiente populo fuerit comprobatum, atque inter percussorem et propinquum sanguinis quæstio ventilata: ²⁵liberabitur innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur. ²⁶Si interfector extra fines urbium, quæ exulibus deputatæ sunt, ²⁷fuerit inventus, et percussus ab eo qui ultor est sanguinis: absque noxa erit qui eum occiderit. ²⁸Debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam. ²⁹Hæc sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus vestris.

³⁰Homicida sub testibus punietur: ad unius testimonium nullus condemnabitur. ³¹Non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morietur. ³²Exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt, ³³ne polluatis terram habitationis vestræ, quæ insontium cruore maculatur: nec aliter expiari potest, nisi per ejus sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit. ³⁴Atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios Israël.