Micah 6

6¹Audite quæ Dominus loquitur:

Surge, contende judicio adversum montes,

et audiant colles vocem tuam.

²Audiant montes judicium Domini,

et fortia fundamenta terræ;

quia judicium Domini cum populo suo,

et cum Israël dijudicabitur.

³Popule meus, quid feci tibi?

aut quid molestus fui tibi? Responde mihi.

⁴Quia eduxi te de terra Ægypti,

et de domo servientium liberavi te,

et misi ante faciem tuam Moysen, et Aaron, et Mariam.

⁵Popule meus, memento, quæso,

quid cogitaverit Balach, rex Moab,

et quid responderit ei Balaam, filius Beor,

de Setim usque ad Galgalam,

ut cognosceres justitias Domini.

⁶Quid dignum offeram Domino?

curvabo genu Deo excelso?

Numquid offeram ei holocautomata et vitulos anniculos?

⁷numquid placari potest Dominus in millibus arietum,

aut in multis millibus hircorum pinguium?

numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo,

fructum ventris mei pro peccato animæ meæ?

⁸Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum,

et quid Dominus requirat a te:

utique facere judicium,

et diligere misericordiam,

et sollicitum ambulare cum Deo tuo.

⁹Vox Domini ad civitatem clamat,

et salus erit timentibus nomen tuum:

audite, tribus, et quis approbabit illud?

¹⁰Adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis,

et mensura minor iræ plena.

¹¹Numquid justificabo stateram impiam,

et saccelli pondera dolosa?

¹²In quibus divites ejus repleti sunt iniquitate,

et habitantes in ea loquebantur mendacium,

et lingua eorum fraudulenta in ore eorum.

¹³Et ego ergo cœpi percutere te perditione super peccatis tuis.

¹⁴Tu comedes, et non saturaberis,

et humiliatio tua in medio tui:

et apprehendes, et non salvabis,

et quos salvaveris, in gladium dabo.

¹⁵Tu seminabis, et non metes:

tu calcabis olivam, et non ungeris oleo;

et mustum, et non bibes vinum.

¹⁶Et custodisti præcepta Amri,

et omne opus domus Achab,

et ambulasti in voluntatibus eorum:

ut darem te in perditionem,

et habitantes in ea in sibilum,

et opprobrium populi mei portabitis.