Luke 6:12–38

¹²Factum est autem in illis diebus, exiit in montem orare, et erat pernoctans in oratione Dei. ¹³Et cum dies factus esset, vocavit discipulos suos: et elegit duodecim ex ipsis (quos et apostolos nominavit): ¹⁴Simonem, quem cognominavit Petrum, et Andream fratrem ejus, Jacobum, et Joannem, Philippum, et Bartholomæum, ¹⁵Matthæum, et Thomam, Jacobum Alphæi, et Simonem, qui vocatur Zelotes, ¹⁶et Judam Jacobi, et Judam Iscariotem, qui fuit proditor. ¹⁷Et descendens cum illis, stetit in loco campestri, et turba discipulorum ejus, et multitudo copiosa plebis ab omni Judæa, et Jerusalem, et maritima, et Tyri, et Sidonis, ¹⁸qui venerant ut audirent eum, et sanarentur a languoribus suis. Et qui vexabantur a spiritibus immundis, curabantur. ¹⁹Et omnis turba quærebat eum tangere: quia virtus de illo exibat, et sanabat omnes.

²⁰Et ipse elevatis oculis in discipulos suos, dicebat: Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei. ²¹Beati qui nunc esuritis, quia saturabimini. Beati qui nunc fletis, quia ridebitis. ²²Beati eritis cum vos oderint homines, et cum separaverint vos, et exprobraverint, et ejecerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis. ²³Gaudete in illa die, et exsultate: ecce enim merces vestra multa est in cælo: secundum hæc enim faciebant prophetis patres eorum. ²⁴Verumtamen væ vobis divitibus, quia habetis consolationem vestram. ²⁵Væ vobis, qui saturati estis: quia esurietis. Væ vobis, qui ridetis nunc: quia lugebitis et flebitis. ²⁶Væ cum benedixerint vobis homines: secundum hæc enim faciebant pseudoprophetis patres eorum.

²⁷Sed vobis dico, qui auditis: diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos. ²⁸Benedicite maledicentibus vobis, et orate pro calumniantibus vos. ²⁹Et qui te percutit in maxillam, præbe et alteram. Et ab eo qui aufert tibi vestimentum, etiam tunicam noli prohibere. ³⁰Omni autem petenti te, tribue: et qui aufert quæ tua sunt, ne repetas. ³¹Et prout vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis similiter. ³²Et si diligitis eos qui vos diligunt, quæ vobis est gratia? nam et peccatores diligentes se diligunt. ³³Et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt, quæ vobis est gratia? siquidem et peccatores hoc faciunt. ³⁴Et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere, quæ gratia est vobis? nam et peccatores peccatoribus fœnerantur, ut recipiant æqualia. ³⁵Verumtamen diligite inimicos vestros: benefacite, et mutuum date, nihil inde sperantes: et erit merces vestra multa, et eritis filii Altissimi, quia ipse benignus est super ingratos et malos. ³⁶Estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est.

³⁷Nolite judicare, et non judicabimini: nolite condemnare, et non condemnabimini. Dimittite, et dimittemini. ³⁸Date, et dabitur vobis: mensuram bonam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum. Eadem quippe mensura, qua mensi fueritis, remetietur vobis.