Leviticus 23–24

23¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis sanctas. ³Sex diebus facietis opus: dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus: omne opus non facietis in eo: sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris. ⁴Hæ sunt ergo feriæ Domini sanctæ, quas celebrare debetis temporibus suis.

⁵Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est: ⁶et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis. ⁷Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque: omne opus servile non facietis in eo, ⁸sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior: nullumque servile opus facietis in eo. ⁹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ¹⁰Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestræ, ad sacerdotem: ¹¹qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum. ¹²Atque in eodem die quo manipulus consecratur, cædetur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini. ¹³Et libamenta offerentur cum eo, duæ decimæ similæ conspersæ oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum: liba quoque vini, quarta pars hin. ¹⁴Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Præceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.

¹⁵Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas, ¹⁶usque ad alteram diem expletionis hebdomadæ septimæ, id est, quinquaginta dies: et sic offeretis sacrificium novum Domino ¹⁷ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similæ fermentatæ, quos coquetis in primitias Domini. ¹⁸Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini. ¹⁹Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum. ²⁰Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus. ²¹Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum: omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris. ²²Postquam autem messueritis segetem terræ vestræ, nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis: sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.

²³Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁴Loquere filiis Israël: Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum: ²⁵omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.

²⁶Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁷Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus: affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino. ²⁸Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus: quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester. ²⁹Omnis anima, quæ afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis: ³⁰et quæ operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo. ³¹Nihil ergo operis facietis in eo: legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris. ³²Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis: a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.

³³Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ³⁴Loquere filiis Israël: A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feriæ tabernaculorum septem diebus Domino. ³⁵Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus: omne opus servile non facietis in eo. ³⁶Et septem diebus offeretis holocausta Domino. Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctissimus, et offeretis holocaustum Domino: est enim cœtus atque collectæ: omne opus servile non facietis in eo. ³⁷Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis celeberrimas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscujusque diei: ³⁸exceptis sabbatis Domini, donisque vestris, et quæ offeretis ex voto, vel quæ sponte tribuetis Domino. ³⁹A quintodecimo ergo die mensis septimi, quando congregaveritis omnes fructus terræ vestræ, celebrabitis ferias Domini septem diebus: die primo et die octavo erit sabbatum, id est, requies. ⁴⁰Sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimæ, spatulasque palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et salices de torrente, et lætabimini coram Domino Deo vestro. ⁴¹Celebrabitisque solemnitatem ejus septem diebus per annum: legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis, ⁴²et habitabitis in umbraculis septem diebus: omnis, qui de genere est Israël, manebit in tabernaculis, ⁴³ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Israël, cum educerem eos de terra Ægypti. Ego Dominus Deus vester. ⁴⁴Locutusque est Moyses super solemnitatibus Domini ad filios Israël.

24¹Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ²Præcipe filiis Israël, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lucernas jugiter, ³extra velum testimonii in tabernaculo fœderis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in generationibus vestris. ⁴Super candelabrum mundissimum ponentur semper in conspectu Domini. ⁵Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas: ⁶quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues: ⁷et pones super eos thus lucidissimum, ut sit panis in monimentum oblationis Domini. ⁸Per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israël fœdere sempiterno: ⁹eruntque Aaron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto: quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure perpetuo.

¹⁰Ecce autem egressus filius mulieris Israëlitidis, quem pepererat de viro ægyptio inter filios Israël, jurgatus est in castris cum viro Israëlita. ¹¹Cumque blasphemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia Dabri de tribu Dan.) ¹²Miseruntque eum in carcerem, donec nossent quid juberet Dominus. ¹³Qui locutus est ad Moysen, ¹⁴dicens: Educ blasphemum extra castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas super caput ejus, et lapidet eum populus universus. ¹⁵Et ad filios Israël loqueris: Homo, qui maledixerit Deo suo, portabit peccatum suum; ¹⁶et qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur: lapidibus opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive peregrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur.

¹⁷Qui percusserit, et occiderit hominem, morte moriatur. ¹⁸Qui percusserit animal, reddet vicarium, id est, animam pro anima. ¹⁹Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei: ²⁰fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet: qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur. ²¹Qui percusserit jumentum, reddet aliud. Qui percusserit hominem, punietur. ²²Æquum judicium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis peccaverit: quia ego sum Dominus Deus vester. ²³Locutusque est Moyses ad filios Israël: et eduxerunt eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus oppresserunt. Feceruntque filii Israël sicut præceperat Dominus Moysi.