Joel 3

3¹Quia ecce in diebus illis, et in tempore illo,

cum convertero captivitatem Juda et Jerusalem,

²congregabo omnes gentes,

et deducam eas in vallem Josaphat;

et disceptabo cum eis ibi super populo meo,

et hæreditate mea Israël,

quos disperserunt in nationibus,

et terram meam diviserunt.

³Et super populum meum miserunt sortem;

et posuerunt puerum in prostibulo,

et puellam vendiderunt pro vino ut biberent.

⁴Verum quid mihi et vobis, Tyrus et Sidon,

et omnis terminus Palæstinorum?

numquid ultionem vos reddetis mihi?

et si ulciscimini vos contra me,

cito velociter reddam vicissitudinem vobis super caput vestrum.

⁵Argentum enim meum et aurum tulistis,

et desiderabilia mea et pulcherrima intulistis in delubra vestra.

⁶Et filios Juda et filios Jerusalem vendidistis filiis Græcorum,

ut longe faceretis eos de finibus suis.

⁷Ecce ego suscitabo eos de loco in quo vendidistis eos,

et convertam retributionem vestram in caput vestrum.

⁸Et vendam filios vestros et filias vestras in manibus filiorum Juda,

et venundabunt eos Sabæis, genti longinquæ,

quia Dominus locutus est.

⁹Clamate hoc in gentibus,

sanctificate bellum,

suscitate robustos:

accedant, ascendant omnes viri bellatores.

¹⁰Concidite aratra vestra in gladios,

et ligones vestros in lanceas.

Infirmus dicat: Quia fortis ego sum.

¹¹Erumpite, et venite, omnes gentes de circuitu,

et congregamini;

ibi occumbere faciet Dominus robustos tuos.

¹²Consurgant, et ascendant gentes in vallem Josaphat,

quia ibi sedebo ut judicem omnes gentes in circuitu.

¹³Mittite falces, quoniam maturavit messis;

venite, et descendite,

quia plenum est torcular, exuberant torcularia:

quia multiplicata est malitia eorum.

¹⁴Populi, populi, in valle concisionis,

quia juxta est dies Domini in valle concisionis.

¹⁵Sol et luna obtenebrati sunt,

et stellæ retraxerunt splendorem suum.

¹⁶Et Dominus de Sion rugiet,

et de Jerusalem dabit vocem suam,

et movebuntur cæli et terra;

et Dominus spes populi sui,

et fortitudo filiorum Israël.

¹⁷Et scietis quia ego Dominus Deus vester,

habitans in Sion monte sancto meo;

et erit Jerusalem sancta,

et alieni non transibunt per eam amplius.

¹⁸Et erit in die illa: stillabunt montes dulcedinem,

et colles fluent lacte,

et per omnes rivos Juda ibunt aquæ;

et fons de domo Domini egredietur,

et irrigabit torrentem spinarum.

¹⁹Ægyptus in desolationem erit,

et Idumæa in desertum perditionis,

pro eo quod inique egerint in filios Juda,

et effuderint sanguinem innocentem in terra sua.

²⁰Et Judæa in æternum habitabitur,

et Jerusalem in generationem et generationem.

²¹Et mundabo sanguinem eorum, quem non mundaveram;

et Dominus commorabitur in Sion.